inburgeren, inburgeringsexamen, basisexamen buitenland, staatsexamens NT2

Capabel - inburgeren in Den Haag anno 2011-2012

2011-12-16T07:14:00.000-08:00

Ik ontving onderstaande mail op 10 december 2011 van Bart Jamin, (Den Haag). Hij vertelt over zijn ervaringen met de gemeente Den Haag, Capabeltaal en de inburgeringscursus …Heel duidelijk gaan de gemeente en Capabeltaal hun boekjes te buiten door mensen in de Hofstad ook in 2011 nog steeds te dwingen om een inburgeringscursus te volgen, ook al gaat het om hoogopgeleide mensen. Heel duidelijk wordt uit dit verhaal dat de belangegn van nieuwkomers ondergeschikt zijn aan de financiële belangen van de school (Capabeltaal) en aan politieke belangen van de gemeente Den Haag, die graag veel mensen wil laten slagen voor een examen dat niet geschikt voor hen is.

Mijn (Bosnische) partner is sinds begin september 2011 in Nederland. Ze spreekt heel weinig tot bijna geen Nederlands dus zij is een absolute beginner. In het buitenland is ze voor haar inburgeringsexamen buitenland geslaagd met een A2 niveau voor het onderdeel TGN. Ze is 27 jaar en hoogopgeleid en heeft een Master in Architectuur . Mede daarom zijn wij alleen geïnteresseerd in een cursus die opleidt tot het Staatsexamen NT2 Programma II. Wij wonen in Den Haag en zoals wellicht bekend bij u hebben we te maken met een ongeïnteresseerde gemeente en school die maling hebben aan onze wensen. De gemeente Den Haag doet niet aan PIB, ze betalen alles maar alles moet wel volgens hun regels. De school die met de gemeente samenwerkt heet Capabel.Vrijwel meteen nadat mijn partner haar pasje (verblijfsvergunning) had ontvangen, hebben we zelf contact gezocht met de gemeente om het inburgeringsproces in gang te zetten. Wij hebben daarna een uitnodiging gekregen om naar de gemeente te komen voor een intakegesprek. Dat hebben we dan ook gedaan. Mijn partner is inburgeringsplichtig. Dat staat in een brief van de gemeente. Tegenover de dienstdoende ambtenaar hebben wij heel duidelijk aangegeven dat mijn partner geïnteresseerd was in een cursus voor het Staatsexamen en absoluut NIET in een inburgeringscursus (met portfolio etc.). Mijn partner wil zo goed en zo snel mogelijk Nederlands leren, zodat ze hier in Nederland op haar eigen niveau aan het werk kan. De ambtenaar zei toen dat dat kon en dat het geen enkel probleem was. Aan het einde van het gesprek hebben we een brief meegekregen met als onderwerp ‘’Gespreksbevestiging, aanbod cursus inburgering’’ met daarin een samenvatting van datgene wat er in het gesprek werd besproken. Toen zijn we naar huis gegaan met de mededeling dat we de uitnodiging van Capabel (de school) moesten afwachten voor een introductiebijeenkomst.Die kwam dan ook en op 30 november hebben we die informatiebijeenkomst bijgewoond. Dat was slecht georganiseerd en mijn vragen werden slecht of niet beantwoord. Op een gegeven moment had de dame die de informatiebijeenkomst leidde het alleen maar over een inburgeringscursus en ze zei bijna niets over een cursus Staatsexamen wat ik dus heel raar vond. Daarna kregen de aanwezigen een datum en tijd toegewezen waarop ze moesten komen voor een Begintoets. Mijn partner moest op 9 december terugkomen voor deze toets. Op mijn vraag of ze iets over de inhoud van zo’n begintoets konden zeggen, had de dame in kwestie geen antwoord. Ook toen ik zei, dat mijn partner alleen geïnteresseerd was in het Staatsexamen NT2, antwoordde de dame met : ‘’de begintoets zal uitwijzen of jouw partner een inburgeringscursus of een cursus Staatsexamen NT2 gaat volgen’’!?Omdat het heel druk was tijdens deze informatiebijeenkomst, zijn we toen maar naar huis gegaan. Ik besloot de school op een later tijdstip terug te bellen om verdere informatie te krijgen. Ik heb de school twee keer gebeld met de vraag of ik de dame die de informatiebijeenkomst geleid had, kon spreken en beide keren had de receptioniste mijn gegevens genoteerd met de opmerking dat ik teruggebeld zou worden. Je raadt het al: dat is dus niet gebeurd. Ik heb daarna niet meer gebeld.Gisteren - 9 december- had mijn partner de begintoets. De manier waarop de docenten met haar omgingen tijdens deze toets zal ik je verder besparen> Maar één voordbeeld wil ik toch geven: één van de docenten zei tegen haar dat ze ‘’te hoge ambities had’’. Die opmerking werd gemaakt , nadat mijn partner had gezegd dat ze het Staatsexamen NT2 wilde doen… De toets heeft ze verder compleet afgelegd en toen ze naar buiten liep, heeft ze mij gebeld en barstte ze in tranen uit wegens deze manier van behandelen.Ik ben naar de school gegaan en naar binnen gegaan om verhaal te halen. De docent in kwestie begon zich vrijwel meteen te verontschuldigen en vertellen dat ze dat niet zo heeft bedoeld. Heel erg triest allemaal.De docente bevestigde nogmaals dat als iemand laag scoort voor deze begintoets (niveau 1 of 2 volgens hen) – dat dan de cursist eerst de inburgeringscursus moet doen ….. Wij hebben zelf geen idee hoe deze toets wordt beoordeeld. En als men dan het inburgeringsexamen gehaald heeft - PAS DAARNA zou iemand dan verder kunnen met een cursus Staatsexamen NT2.Ik probeerde de docent uit te leggen dat ook al spreekt iemand nog geen enkel woord Nederlands, het toch mogelijk is om een cursus te starten ter voorbereiding op het Staatsexamen NT2, bijvoorbeeld door te starten met de lesmethode CODE of De Opmaat, zonder verplicht te zijn om eerst het inburgeringsexamen te halen De docente beweerde dat dat niet klopt en dat Capabel enkel op deze manier werkte. Verder merkte ze op dat mijn partner nog te veel gebruik maakt van het Engels en dat ze daarom nog niet het niveau voor de cursus Staatsexamen had. Maar de resultaten van de toets zouden nog komen …We zijn het niet eens geworden, dus zijn ik en mijn partner naar huis gegaan.Aanstaande woensdag 14 december zijn we uitgenodigd voor het ondertekenen van de cursusovereenkomst, iets wat we niet van plan zijn om te doen. Ook krijgt mijn partner dan haar resultaten van haar begintoets.We denken erover na om mijn partner op de Universiteit van Leiden (Academisch Talencentrum) te laten inschrijven voor de cursus Staatsexamen NT2 programma 2. Deze instelling beschikt over het Keurmerk Inburgering. We kunnen dan uiteindelijk een deel van de opleidingskosten terugkrijgen. Het is allemaal een behoorlijk zooitje en jammer dat het op deze manier moet bij de gemeente Den Haag.
Vijf dagen later, op 15 december, kreeg ik deze vervolgmail van Bart.

Gisteren zijn we naar Capabel geweest voor de cursusovereenkomst. Ik heb nogmaals geprobeerd om ze duidelijk te maken dat mijn partner niet een inburgeringscursus wil doen maar een cursus Staatsexamen NT2. Voor de volledigheid: de begintoets die mijn partner heeft gemaakt heeft uitgewezen, dat ze het niveau A1 heeft voor de 4 taalonderdelen.Na een tijdje te hebben gediscussieerd (eerst wilden ze van geen staatsexamen weten en we moesten ter plekke aangeven of we de inburgeringscursus wel of niet wilden) heeft de dame in kwestie aangegeven dat indien mijn partner een cursus Staatsexamen NT2 wilde doen, dat ze eerst een OPSTAPcurus bij hen moest volgen en deze ook moest halen.Deze opstapcursus bij Capabel heet in zijn volledigheid: Cursus Staatsexamen: FC-sprint, het duurt 10 weken lang (2 dagdelen per week) en het eindniveau is A1 (maar dit heeft ze nu al). Daarna zou ze met de ''echte'' cursus staatsexamen kunnen beginnen aldus Capabel. De gemeente zou voor beide cursussen betalen. Ja, daar zal Capabel dan wel blij mee zijn …Ik heb gezegd dat we bedenktijd nodig hadden en na veel tegenstribbeling van hun kant mocht dat.

Zojuist – 16-12-2011 – kreeg het laatste bericht van Bart.

We hebben het aanbod van Capabel/gemeente Den Haag NIET geaccepteerd. We hebben dus de cursusovereenkomst niet getekend. Capabel wilde enkel een combinatie van een opstapcursus plus een 'echte' NT2-cursus programma 1 aanbieden tot het niveau B1. Daarna moest de kandidaat zelfstandig nog studeren en oefenen om tot het niveau B2 te komen. Nt2 Programma 2 bieden ze bij Capabel niet aan. De dame bij Capabel was niet blij en zei vrijwel meteen dat we een boete konden verwachten van de gemeente. Daar heb ik verder niet op gereageerd. Nadat we klaar waren bij Capabel zijn we gelijk doorgelopen naar de gemeente (begane grond) om ze te vertellen dat we het aanbod niet hebben geaccepteerd. De ambtenaar was verbaasd over de gang van zaken bij Capabel en wist niet te verklaren waarom de school het Staatsexamen programma 2 niet aanbood. Ik heb heel duidelijk aangegeven, dat we nu zelf op zoek gaan naar een andere school die wel de cursus Staatsexamen nt2 Programma 2 aanbiedt en dat vond zij dan ook prima. Ze zou een rapportage maken van ons verhaal en dat zou dan ook in het dossier van mijn partner komen.Gaandeweg het gesprek kwam een andere dame (ambtenaar) bij ons staan en ze zei het volgende:“Jullie hebben een intakegesprek gehad bij de gemeente en daarbij is er een aanbod afgesproken. Daarna hebben jullie een brief gehad met als onderwerp: ''Vaststelling inburgeringsvoorziening''.Het feit dat er een inburgeringsvoorziening is vastgesteld voor mijn partner zou volgens deze tweede ambtenares kunnen betekenen dat ze verplicht was het aanbod te accepteren anders zouden er sancties kome. Bij deze brief kon men ook een bezwaarschrift aantekenen tegen het besluit van de vaststelling, binnen 6 weken na ontvangst en die 6 weken zijn nog niet om.De eerste dame was het niet eens met de tweede dame en ze zou alles uitzoeken en mij terugbellen.Ambtenaren lijken niet allemaal even goed op de hoogte … Zelfs niet in Den Haag …Wat nu ???

inburgeringsexamen buitenland 2006-2011

2011-01-17T11:54:00.000-08:00

Over het Basisexamen Inburgering
Het Basisexamen Inburgering is formeel het eerste deel van het Inburgeringsexamen zoals dat bestaat volgens de Wet Inburgering. Die wet heeft sinds 2006/2007 voor veel nieuwkomers in Nederland praktische consequenties:
1. Buitenlandse partners van Nederlanders die in Nederland willen komen wonen moeten sinds 15 maart 2006 het Basisexamen Inburgering afleggen en hiervoor slagen. Zij doen dat op de Nederlandse Ambassade in hun land van herkomst. Als zij slagen mogen ze naar Nederland komen.
2. Buitenlanders die in Nederland wonen moeten het Inburgeringsexamen doen en slagen. Dit is een voorwaarde om zelfstandig in Nederland te kunnen blijven wonen. Deze verplichting is van kracht sinds 1 januari 2007.
Dit artikel gaat over het Basisexamen Inburgering. Degenen die hierdoor getroffen zijn, zijn met name huwelijksmigranten vanuit niet-westerse landen. Partners van vluchtelingen zijn vrijgesteld van dit deel van het Inburgeringsexamen.
Het gaat in concreto om ongeveer 10.000 mensen per jaar die in alle vrijheid verliefd zijn geworden op Nederlanders. Zij moeten het examen afleggen op de ambassade. Dat examen was tussen 15 maart 2006 en 1 april 2011 niet erg moeilijk, maar daar komt in 2011 verandering in: het examen wordt moeilijker en uitgebreider. Over deze wijzigingen en over pijnpunten en (bij-)bedoelingen van dit basisexamen inburgering gaat dit artikel.
Het basisexamen inburgering 2006-2011
Als een huwelijksmigrant naar Nederland wil komen, moet hij/zij een examen doen. Het examen wordt afgenomen op een Nederlandse ambassade in het land van herkomst of in het land waar deze huwelijksmigrant officieel woont. Een lijst van de ambassades waar het examen wordt afgenomen vind je op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Deelname aan het examen kost 350 € per keer.
Het Basisexamen Inburgering bestaat tot 1 april 2011 uit twee toetsen. Op 1 april 2011 komt er een leestoets bij.
1. KNS = Kennis van de Nederlandse Samenleving. Deze toets gaat over 100 vragen. De antwoorden kan iemand uit het hoofd leren. Het komt voor dat kandidaten geen snars begrijpen van de vragen, maar als zij na het horen van de vraag en het bekijken van de bijbehorende foto het goede antwoord kunnen noemen, dan is het goed. Bijvoorbeeld een vraag als: “Waren de VOC schepen voor de visvangst of voor de handel?” Daar hoort een foto bij van een 16deeeuws handelsschip. Maar ja: wat zegt dat ‘woord’ VOC iemand die uit Mali komt? Niets dus … Er zijn ook makkelijke vragen. Zoals een foto van Prins Willem Alexander met de vraag naar hoe de kroonprins heet … De 100 vragen en antwoorden zijn bekend en staan o.a. afgedrukt in het officiële overheidslespakket “Naar Nederland”. Een kandidaat krijgt bij de toets KNS een selectie van 30 vragen. Hij/zij moet er dan 21 goed hebben (70%). De KNS blijft per 1 april ongewijzigd.
2. TGN = Toets Gesproken Nederlands. De Toets Gesproken Nederlands is het tweede deel van het Basisexamen Inburgering. In dit deel wordt gekeken of iemand in normaal tempo gesproken Nederlands kan verstaan en daarop kan reageren. Er worden in deze TGN drie soorten opdrachten getoetst: zinnen nazeggen (“Hij schrijft elke dag een moeilijk artikel”), korte vragen beantwoorden (“Welke kleur heeft een tomaat?”) en tegenstellingen noemen (bv.: “mannelijk”- …..… ) . Om een voldoende te halen voor de TGN moet iemand een bepaald aantal punten scoren – tot 1 april ligt de grens op 16 punten. Er wordt gemeten op een schaal tussen 10-80 punten. Met ingang van 1 april 2011 wordt de grens verlegd van 16 naar 26 punten. De uitslag van het examen wordt voor 75% bepaald door de nazegzinnen. Die 26 punten komen overeen met “Taalniveau A1”. De taalniveaus zijn omschreven in het CEFR (http://taalunieversum.org/onderwijs/nt2-beginnersdoelen/framework)
Informatie over de taalniveaus vind je o.a. op: http://www.coe.int/T/DG4/Linguistic/CADRE_EN.asp
Een kandidaat moet slagen voor beide onderdelen (KNS + TGN). Wie op één onderdeel zakt, moet beide onderdelen overdoen. De uitslag van het Basisexamen Inburgering blijft een jaar geldig. Binnen dat jaar kan men een MVV aanvragen.
3. GBL = Geletterdheid en Begrijpend Lezen. Vanaf 1 april 2011 komt er een schriftelijke toets bij. Het woord schriftelijk is nogal misleidend. Er hoeft namelijk niets geschreven te worden. De extra toets bevat twee leestoetsen:
a. Technisch lezen: iemand leest woorden, zinnen en een paar korte verhaaltjes hardop voor. De spraakcomputer beoordeelt de leessnelheid en de uitspraak. De makers van het examen beweren dat die spraakcomputer ook kan beoordelen (horen) of de teksten die iemand voorleest ook werkelijk begrepen worden. De makers willen dat de spraakcomputer ‘luistert’ en ook beoordeelt op tekstbegrip. Taalkundigen betwijfelen echter of dit mogelijk is. Het is nog niet bekend of deze ‘revolutionaire’ methode wordt ingevoerd.
b. Begrijpend lezen: zo lang de spraakcomputer het tekstbegrip niet beoordeelt (beoordelend op basis van toonhoogte, intonatie, snelheid etc.), zal er naast het hardop voorlezen ook een leestoets zijn ‘op papier’ (kan ook op een computerscherm). Bij een dergelijke toets moet dan een stukje tekst gelezen worden. Achter de tekst staan dan enkele begripsvragen. De kandidaat moet uit verschillende antwoordmogelijkheden kiezen, bijv. ‘waar/niet waar’.

Samengevat: het sinds 15 maart 2006 bestaande Basisexamen Inburgering wordt op 1 april 2011 uitgebreid. De Toets Gesproken Nederlands (TGN)wordt moeilijker gemaakt: men moet dezelfde toets afleggen maar meer dingen ‘goed hebben’. Daarnaast komt er een leestoets bij, de Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen.

Voorbereiden op het Basisexamen Inburgering

Nieuwkomers moeten (kunnen) zich voorbereiden op het Basisexamen Inburgering.
In de eerste plaats is er het officiële overheidspakket “Naar Nederland”. Daarin staat praktische informatie over de procedure rond het examen. Het pakket bevat verder de 100 vragen die gesteld kunnen worden tijdens het onderdeel KNS. Als hulpmiddelen voor het uit het hoofd leren van de antwoorden zitten in het pakket een dvd, een audio-cd en een fotoboek met 100 foto’s. Bij elke foto hoort een vraag. Het antwoord moet (kan) uit het hoofd geleerd worden.
In het pakket “Naar Nederland” zit tot maart 2011 geen lespakket om de kennis van de Nederlandse taal uit te breiden. Vanaf maart 2011 zal de overheid een lespakket verspreiden, waarmee men de Nederlandse taal kan leren tot en met niveau A1. Zo luidt tenminste de officiële lezing op de website waar het materiaal wordt toegelicht. (http://www.naarnederland.nl/documentenservice/pagina.asp?metnaam=naarnederland)
Dit pakket is gemaakt, omdat Europese regelgeving hiertoe min of meer verplicht. Een Europese staat mag de toegankelijkheid voor buitenlandse huwelijkspartners niet onredelijk moeilijk maken. Dus heeft de Nederlandse overheid een lespakket laten maken waarmee mensen in het buitenland Nederlands kunnen leren. Er zitten boeken, cd-roms, audio-cd’s en dvd’s in het pakket. De pretentie van het materiaal is dat hiermee ook analfabeten kunnen leren lezen. Daarna zouden ze dan het examen kunnen doen. Het lespakket is vanaf maart 2011 te koop.
Naast dit officiële overheidspakket bestaat er ook ‘onafhankelijk’ lesmateriaal dat mensen helpt om te slagen voor het Basisexamen Inburgering. Tot op heden bestond er geen officieel lespakket om Nederlands te leren. De Nederlandse overheid heeft de eer in de eerste vijf jaar aan de vrije markt overgelaten. En er is inderdaad materiaal ontwikkeld dat vindbaar is via internet. Er zullen geen cursussen door de Nederlandse overheid worden georganiseerd. De verspreiding van het lespakket zou voldoende moeten zijn, zo redeneert men. Wel zijn er de afgelopen vijf jaar in diverse landen (ook in Nederland) taalscholen ontstaan die mensen speciaal op dit examen voorbereiden. Vaak zijn de ‘docenten’ Nederlanders die in den vreemde verzeild zijn geraakt en hier een boterham mee verdienen. Naar Nederland kunnen de huwelijksmigranten als toerist komen en een cursus volgen. Zij moeten na hun toeristisch verblijf dan weer terug naar hun land van herkomst om daar het examen af te leggen in de Nederlandse ambassade en een MVV aan te vragen. Er is geen toezicht op de deugdelijkheid van cursussen die aan deze mensen gegeven worden.
Zeker nu het examen een stuk moeilijker wordt, zullen alle kandidaten zich beter moeten voorbereiden op de twee taaltoetsen : TGN en de toets GBL. Het is nog de vraag of het lespakket van de overheid afdoende zal zijn. Analfabeten bijvoorbeeld zullen nu eerst moeten leren lezen in hun eigen land. Per definitie kunnen analfabeten immers geen leestoets maken. Het lijkt onwaarschijnlijk dat analfabeten met behulp van een zelfstudiepakket en een computer zonder begeleiding van een deskundig docent zullen kunnen leren lezen.
In de eerste versie van het Basisexamen Inburgering konden analfabeten slagen. De toetsen TGN en KNS worden via een headset afgenomen (koptelefoon + microfoon). Men moet dan reageren op geluid. Vanaf 1 april 2011 zal er geschreven tekst in beeld komen. Die teksten moeten worden (voor-)gelezen.

De gevolgen van de veranderingen Basisexamen Inburgering
Per 1 april 2011 gaat er nogal wat veranderen bij het examen op de ambassade. Het komt erop neer dat het examen een behoorlijk stuk moeilijker wordt.
Met name voor Aziaten, Brazilianen en West-Afrikanen wordt het moeilijk. Vanwege uitspraakmoeilijkheden voor mensen met deze taalachtergrond zullen velen van hen gaan zakken voor het examen. Spaanstaligen en Russen zullen ook getroffen worden, maar zij hebben een betere uitgangspositie vanwege hun taalachtergrond en vanwege een grotere bekendheid met het leren van andere talen.
Tussen 2006 en 2011 lag het zakpercentage op 4 à 5%. In die periode lag de cesuur bij de Toets Gesproken Nederlands bij 16 punten. Die cesuur gaat per 1 april 2011 naar 26 punten. Als de kandidaten dit examen zouden hebben moeten doen met de cesuur op 26 punten dan zou ruim 20% gezakt zijn. Grote aantallen (zeker enkele duizenden huwelijksmigranten) zullen jaarlijks verhinderd worden om naar hun Nederlandse partner te verhuizen. Het betekent het einde van een relatie, of het verhuizen van de Nederlander naar het buitenland.
Niet alleen de moeilijker TGN zal voor veel mensen een onneembare hindernis worden. Ook de Toets GBL, die nieuw is, zal tot gevolg hebben dat mensen worden tegengehouden. Bij een percentage van 4 is de groep zakkers grotendeels “onzichtbaar” gebleven, maar dat zal na april 2011 heel anders worden. De duizenden zakkers en de analfabeten zullen na 1 april snel zichtbaar worden. Er zal ook maatschappelijke beroering gaan ontstaan vanwege de hiermee gepaard gaande relatie-ellende. In veel gevallen gaat het natuurlijk ‘gewoon’ om gezinnen met kleine kinderen …
Positief effect op het eerste gezicht lijkt dat er meer Nederlands geleerd zal gaan worden door mensen die buiten Nederland wonen. Mensen die onze taal een warm hart toedragen zullen hier enthousiast van raken. Vaak zal dat taalonderwijs echter worden gegeven door Nederlanders die zonder opleiding hiervoor een lokaaltje openen in de buurt van de Nederlandse ambassade.
Geheimzinnigheid rond het examen
Bij de verzwaring van het basisexamen inburgering per 1 april 2011 wordt ook de nieuwe Toets GBL ingevoerd. Essentiële dingen vallen onder een stringente geheimhoudingsplicht van makers en andere betrokkenen. Dat is ook vanaf het begin het geval geweest bij de Toets Gesproken Nederlands. Bij de TGN is bijvoorbeeld niet duidelijk hoe de uitslag precies wordt berekend door de spraakcomputer. Die computer luistert naar een kandidaat en geeft punten als iemand iets goed nazegt. Dat klinkt vaag, en zo is het ook.
Ook over de Toets GBL komt mondjesmaat informatie naar buiten. Net als rond de Toets Gesproken Nederlands hangt ook hier een waas van geheimzinnigheid.
Er worden bij de Toets GBL twee dingen gemeten.
Er wordt ‘gemeten’ of je (hardop) kunt lezen: de kandidaat moet woorden, zinnen en korte teksten voorlezen. Dit onderdeel is de ‘geletterdheid’. De geluidsfragmenten worden beoordeeld door dezelfde spraakcomputer als die welke de TGN beoordeelt. Er wordt gescoord op accuratesse, uitspraak en leessnelheid.
Daarnaast wordt bekeken of iemand die een tekst leest deze tekst ook werkelijk begrijpt.
Ook het tekstbegrip zou volgens de makers en bedenkers van de toetsen (CINOP in Den Bosch) kunnen worden beoordeeld door de spraakcomputer. De spraakcomputer kan immers luisteren. De gedachte is nu dat de mate van tekstbegrip kan worden berekend door het meten van zaken als melodie, toonhoogte, leessnelheid en accuratesse. De spraakcomputer is dus een soort ‘leugendetector’. Als je iets voorleest op een verkeerde toon (een vraag voorlezen zónder vraagintonatie om het maar even simpel te houden…), dan ontdekt de computer dat. En dan is het dus fout. Kandidaten uit Aziatische landen zullen veel moeite hebben om de juiste toon te treffen: voor hen is de intonatie van het Nederlands erg moeilijk te begrijpen en dat zal de nodige studie vergen. Als deze methode waarover deskundigen het vast niet met elkaar eens zullen zijn, zou worden ingevoerd als meetmethode voor het begrijpend lezen, dan is dat werkelijk revolutionair.
Tot op heden (en dat gaat al zo sinds Socrates) wordt tekstbegrip van geschreven teksten gemeten met behulp van schriftelijk materiaal. Iemand leest of bestudeert bijvoorbeeld een tekst over de Afrikaanse olifant en de ‘meester’ of de ‘juf’ vraagt daarna of je in de tekst hebt gelezen welke kleur de Afrikaanse olifant heeft. De meester of juf kunnen dat mondeling vragen of het tekstbegrip kan gemeten worden met behulp van op schrift gestelde antwoordmogelijkheden. Vaak worden dan onder de tekst meerdere antwoordmogelijkheden gegeven (multiple choice). Of je moet verklaren of een bepaalde opmerking of stelling op grond van jouw begrip van een tekst ‘waar’ of ‘niet waar’ is …
Het meten van begrip van een opgeschreven tekst met behulp van een controlerende spraakcomputer is spectaculair. De kandidaat leest en de ‘leugendetector’ beslist of hij/zij het hebt begrepen … Het lijkt sciencefiction, maar kennelijk zijn de hippe ontwikkelaars van de Toets GBL al heel erg ver bij met hun uitvinding. Zij zijn ervan overtuigd dat het kan.
Immigranten naar Nederland kunnen dan – mits deze vorm van examinering wordt ingevoerd - als eersten kennismaken met deze manier van meten van tekstbegrip.
Mochten taaldeskundigen deze manier van examinering voorlopig kunnen tegenhouden, dan zal bij de Toets GBL het ene deel (geletterdheid) door de spraakcomputer worden beoordeeld via hardop voorlezen (technisch lezen); het andere deel (begrijpend lezen) zal dan op de traditionele manier worden afgenomen door stilletjes te lezen en stilletjes antwoorden aan te kruisen.
Voorafgaande aan de invoering van de TGN in 2006 is er veel onderzoek verricht. Op basis van dat onderzoek is bepaald dat bij ‘niveau A1-min’ (een kunstmatig en buiten Nederland niet erkend taalniveau – de andere niveaus worden wel Europees erkend) oftewel 16 punten ongeveer 20% zou kunnen zakken.
Politici hebben destijds dit percentage vast en zeker gezien. De onderzoekers en uitvinders van de TGN hebben wel een voorbehoud gemaakt en gesuggereerd dat het percentage lager zou kunnen uitvallen, onder andere vanwege het zelfregulerend effect van het examen: als je denkt te weten dat je gaat zakken ( zoals analfabeten), zul je misschien niet mee willen doen. Het examen kost geld en het is nooit leuk om te zakken. Ook zeiden de onderzoekers dat pas na invoering van het examen (per 15 maart 2006) in de praktijk van alledag zou kunnen worden bekeken waar de cesuur van 16 punten op uit zou draaien. Het draaide uiteindelijk uit op een zakpercentage van 5%. Tussen maart 2006 en nu is ongeveer 5% gezakt voor dit examen.
De cesuur van de toets werkt in feite heel simpel: als je meer of minder mensen wilt laten zakken (en daarmee dus de verblijfsvergunningen (MVV’s) wilt reguleren) dan stel je de knop gewoon een paar puntjes hoger of lager in. Een verhoging naar niveau A1 kan met dezelfde toets, terwijl alleen wat meer puntjes gescoord moeten worden. Een kritisch onderzoek naar dit politieke middel om aan de knoppen te draaien is verschenen in het boek “De Migratiemachine”, geschreven door Willemine Willems.
De ministers Vogelaar en Van der Laan hebben vanwege kritiek op het niveau van de toets onderzoek laten doen naar de mogelijkheid om aan die knop te gaan draaien in de richting van A1. Dat onderzoek is gepubliceerd in 2009 . Hier staat te lezen dat een verhoging van alleen de Toets Gesproken Nederlands naar niveau A1 zal leiden tot een zak-percentage van iets meer dan 20%. De onderzoekers doen die voorspelling op grond van de op dat moment (2009) vanuit de praktijk bekende toetsresultaten. Dus alleen het draaien aan die knop bij de TGN zal leiden tot een enorme toename van het aantal zakkers. Ook dit keer is het waarschijnlijk dat het zelfregulerende effect nog eens zal toeslaan en dat het percentage misschien niet bij die 20% zal komen. Daar staat tegenover dat velen misschien nu zullen denken dat de huidige verzwaring wel niet zo veel zal voorstellen. Die gedachte kan gebaseerd zijn op een eerdere tussentijdse ‘verhoging’, ( in 2008), die niet veel om het lijf heeft gehad. Maar om er nog zekerder van te zijn dat een flinke groep gaat zakken heeft de politiek – tegen het advies van de onderzoekers van TRIARII in- de leestoets toegevoegd. Niet alleen is er aan de knoppen van de TGN gedraaid, er is nóg een toets toegevoegd, de Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen.
Uiteindelijk zal het in ieder geval voor duizenden Nederlanders met een buitenlandse partner consequenties hebben. Hun liefde kunnen zij niet naar Nederland halen. Die groep zal in de komende jaren zeer zichtbaar worden.

Ad Appel
Ik wil naar Nederland ( taalinstituut )
14 januari 2011, Aerdenhout

2010-04-12T12:29:00.000-07:00

Op 1-7-2010 wordt het basisexamen inburgering voor de eerste keer serieus moeilijker.
Je moet dan 26 punten scoren voor de Toets Gesproken Nederlands. Nu ligt de norm op 16 punten. De eerste 10 punten krijgt iedereen cadeau. Dus de te behalen score gaat van 6 naar 16: een verzwaring van bijna 300%.

Dat is voor sommigen een kwestie van een knop indrukken, maar het is voor kandidaat-immigranten meer dan dat: het examen wordt moeilijker. Aanzienlijk moeilijker, met name voor Aziatische immigranten.

Op 1-1-2011 wordt het examen opnieuw moeilijker. Er zal dan ook een schriftelijke toets komen. Dat houdt in: een leesexamen. Het woord schriftelijke toets is misleidend, want veel mensen denken dat je moet schrijven, maar dat is niet zo. Dat zal ook niet zo worden: een schrijftoets is lastig te realiseren.

De leestoets heeft in ieder geval twee componenten:
1 Technisch lezen: mensen moeten een tekst voorlezen. De computer - dezelfde die nu de Toets Gesproken Nederlands beoordeelt - zal beoordelen of iemand dat doet op het gewenste niveau A1. De uitspraak van de voorgelezen tekst is dan belangrijk.
2 Begrijpend lezen: je leest bijvoorbeeld een weerbericht en je moet dan via a/b/c vragen ( multiple choice) aangeven of het morgen warmer of kouder wordt.

Het werkelijke gevaar is nu al duidelijk: de leestoetsen worden zo gemaakt dat ze het niveau A2 hebben.
Dat is het niveau dat volgt op niveau A1. De toetsen zullen vanaf 1-1-2011 worden afgenomen op niveau A2.

Per definitie zullen de toetsen dus te moeilijk worden voor mensen die ze zullen moeten maken. Het is te vergelijken met het voorleggen van een (te moeilijke) VWO-toets aan VMBO leerlingen: alleen sadisten kunnen zoiets bedenken.
Er wordt aan mensen een te moeilijke toets gegeven.
Ik weet niet of je een kind kent dat nu op het middelbaar onderwijs zit, maar daar wordt zoiets echt niet gepikt: niet door de kinderen zelf en niet door de ouders... en waarschijnlijk ook niet door de onderwijsinspectie ...

Vervolgens wordt dan gezegd: je hoeft maar een 4 te halen, dat vinden we goed genoeg. (Later kan men dan natuurlijk altijd nog zeggen- oké vanaf nu (2012 ???) MOET JE TOCH EEN ZES HALEN ... )

Zo was/is het bij de Toets Gesproken Nederland nu eigenlijk ook. Je kon denken dat het destijds een missertje was, maar het is kennelijk opzet ... Die toets (TGN) is nu ook te moeilijk, maar tot 1-7-2010 slaag je met een 2,5, of met een 3... (geleerden discussiëren er nog over).
Na 1-7-2010 moet je meer punten halen ( dan moet je eigenlijk een 4 halen).

Het gevaar zit hem erin dat je dezelfde toets kunt houden, en dat je dan met een druk op de knop de toelatingseis voor een visum kunt verhogen. Zo gebeurt het per 1-7-2010: die eerste verzwaring is een druk op de knop.

Nu komt er vanaf 1-1-2011 ook een schriftelijke toets bij. Ook bij die schriftelijke toets wordt nu hetzelfde mechanisme ingebouwd: per 1-1-2011 worden in eerste instantie analfabeten per definitie uitgesloten van het krijgen van een visum. Dat is weliswaar moreel verwerpelijk, maar maatschappelijk in Nederland kennelijk aanvaardbaar ... Dankzij de PVV, Fortuin en weet ik wie ...

Het niveau blijft eerst even liggen op niveau A1.
Hoe lang weet niemand.

Met een druk op de knop kan de norm voor de TGN verhoogd worden. Straks kan ook met hetzelfde gemak de norm van de leestoets verzwaard worden.

De schoenen wringen ...

2009-10-25T14:10:00.000-07:00

In de brief ( memorie brief van Van der Laan 21-10-2009)
31 791 Wijziging van de Wet inburgering (vrijwillige inburgering, persoonlijk inburgeringsbudget en harmoniseren handhavingstermijnen) staat niet veel nieuws.

PIB's worden mogelijk en er wordt meer haast aanbevolen. (aan de gemeentes).
Dat is een goed punt, want PIB's vergroten de zeggenschap van de inburgeraars.

Maar:
Er blijkt wel uit deze memorie ook dat meer en meer gemeentes ertoe overgegaan zijn om mensen met meer pressie in een bepaalde cursus te jagen. ( blz. 3)
Dat is niet in overeenstemming met de belangen van de inburgeraars, en het strookt ook niet met de mogelijkheid van PIB's.
Hier is sprake van een wringende schoen.

Aan de ene kant moeten gemeentes er bij de intake op toezien ( zie : http://www.handreikinginburgeringgemeenten.nl/template-themas.asp?pageId=1268)
dat inburgeraars een aanbod van de gemeente niet weigeren.
Er is vanaf 1-1-2009 een mogelijkheid geboden aan gemeentes dat zij niet een 'aanbod' doen maar een (voorgekookte) cursus vaststellen ... (...).
Inburgeraars die niet akkoord gaan met deze vaststelling verspelen hun recht op (vergoeding van) een cursus maar zij blijven inburgeringsplichtig. Er bestaan nog geen sancties. Ook op de site van de ib-groep staat: "cursussen zijn niet verplicht". http://www.inburgeren.nl/inburgeraar/cursus/Cursusinstellingen_met_keurmerk.asp

Wat de minister dan eigenlijk bedoelt met de volgende zin:
Als de gemeente inmiddels bij verordening voor het vaststellingsstelsel heeft gekozen kan het (nieuwe) aanbod zelfs verplichtend worden opgelegd. ( memorie, blz. 3)
Ik weet het niet.
De minister is ontevreden over het aantal (hij schat nu hooguit 35.000) inburgeraars in 2009. (Hadden er volgens hem in 2009 - zie zijn breif van brief jan. 2009 - 50.000 moeten worden. Maar de grote gemeenten werken niet echt mee. Het is alsof Van der Laan tegen de grote gemeenten zegt: jullie hebben een instrument om die mensen naar de cursus te krijgen, ( jullie kunnen een cursus opleggen ...)
Maar eerlijk is eerlijk : de gemeenten kunnen wel een cursus opleggen ( vaststellen), maar zij hebben geen sancties.
Als cursisten geen cursus willen volgen, dan hoeven zij niet. Er is geen leerplicht voor volwassenen.

Het wachten is nu op de bezwaren die zullen worden ingediend bij gemeentes van inburgeraars die niet akkoord gaan met de opgelegde cursus.
Zij kunnen namelijk bezwaar aantekenen en de kans is groot dat zij dan het recht aan hun kant hebben.
http://www.handreikinginburgeringgemeenten.nl/template-themas.asp?pageId=1268
De minister en de gemeentes weten dat wel, maar zij gaan er ook van uit dat dergelijke procedures lekker lang gaan duren....
En dit gedoe is niet alleen voor gemeentes irritant, maar vooral ook voor inburgeraars...
Zij moeten namelijk hun bezwaar beargumenteren etc. Ze krijgen irritante brieven van overheden etc.

Stel dat je nieuwkomer bent. Stel dat je niet lang wilt wachten op een goede cursus. Stel dat je dan zelf iets zoekt en vindt. Als je op de gemeente wacht, duurt het meestal sowieso enkele maanden voordat zij een cursus voorgekookt hebben ...
Stel dat je moet betalen voor een dergelijke zelf gevonden cursus. ( Dat lijkt me redelijk, niemand werkt voor niks).
Maar de gemeente heeft nu eenmaal een deal met een andere taalaanbieder en de gemeente doet dan dus jou een dwingende 'vaststelling' bij die aanbieder met wie zij een deal hebben ....
Wat zijn dan de consequenties?
Ik heb geen idee.
Betekent het dat jij als inburgeraar geen recht op vergoeding krijgt?
Het lijkt me wel. Want hoewel dat niet met zoveel woorden staat geschreven, heeft een goed verstaander aan een half woord genoeg ...
Dan moet je dus die 5000-6000 euro die een cursus kost uit eigen zak gaan betalen.
En ondertussen krijg je dan natuurlijk wel van die nare brieven van de gemeente, waarin ze je keer op keer zullen wijzen op je inburgeringsplicht en op je weigering van de door hen vastgestelde cursus ...
Er zijn ongetwijfeld mensen die dat cursusgeld kunnen en willen betalen, maar de meerderheid is toch echt aangewezen op de vergoeding van de staat.

Zo zie je maar, de inburgering zal voorlopig nog niet naar plan gaan verlopen ...

Enkele tips voor de nieuwkomers die bij het loket inburgering van de gemeente komen:
Zeg bij de intake maar dat je al bezig bent met de inburgering.
Vraag er dan ook meteen om een PIB.
Vraag meteen hoeveel budget je krijgt.
Laat je niet afschepen.
Zet geen handtekening onder een vastgestelde cursus!
Je vergooit daarmee je eigen inbreng, je vergooit daarmee je recht op een PIB.

inburgering buitenland: naar A1

2009-10-02T08:57:00.000-07:00

Het kabinet gaat het niveau van de Toets Gesproken Nederlands in het basisexamen inburgering verhogen naar het A1-niveau.
Ook wordt een schriftelijke toets toegevoegd aan het examen.
Dat zijn de twee belangrijkste conclusies uit de brief van VROM:

http://www.vrom.nl/pagina.html?id=9965

II2009054563briefhuwelijksmigratie.doc

Er staat nog geen datum genoemd.

De verhoging van de norm voor de mondelinge vaardigheden (TGN) kan in principe met een druk op de knop doorgevoerd worden. Dus lang hoeft die verandering niet op zich te laten wachten. Wel zal er eerst nog in de Tweede Kamer worden gesproken, maar politiek gezien is er hooguit oppositie in een nog strengere richting te verwachten. Dat kan opleveren dat die invoeringsdatum van de verzwaring van de norm ( van 16 naar 26 punten) zo snel mogelijk zal worden ingevoerd.

Ik begrijp uit de stukken ook, dat de regering er niet over denkt om in het buitenland of in Nederland faciliteiten in het leven te roepen, waardoor importbruiden zich zouden kunnen voorbereiden op de moeilijker taaltoets op niveau A1. De verantwoordelijkheid voor het slagen voor het examen wordt bij de Nederlandse partner gelegd: hij/zij moet zelf maar een cursus zoeken (of niet natuurlijk) voor de buitenlandse partner, en vooral ook zelf die eventuele cursus betalen. Er zullen geen voorzieningen voor komen. Eerdere suggesties als een Goethe-instituut of lessen via de Wereldomroep worden niet meer genoemd. Waarschijnlijk omdat dergelijke voorzieningen alleen maar problemen zullen creëren.

De invoering van een toets op niveau 'A1 onderdeel Schrijven' zal nog het nodige onderzoek vergen. Zo'n toets op dat niveau is eigenlijk niet waarschijnlijk op afzienbare termijn.
Er bestaat nu, na ongeveer 30 jaar NT2-onderwijs, nog geen betrouwbare toets voor schrijven op niveau A1.
Ik neem aan dat op dit moment (ongetwijfeld in het geheim) een dergelijke toets wordt getest, ontwikkeld etc. Die toets zal voorlopig echt nog niet klaar zijn. Zoiets duurt nog vele jaren.

Daarom zal de eerste stap zijn dat de TGN naar A1 gaat, en dat kan dus in theorie heel binnenkort. Daarnaast ( ...) wordt onderzocht welk lesmateriaal gemaakt kan worden om de kandidaten voor te bereiden op de nieuwe norm. Dat betekent dus dat dat materiaal er nog niet is.

De tweede stap, een extra , nieuwe, schriftelijke toets zal zo te lezen niet een schrijftoets zijn op niveau A1, maar op een lager niveau.
Kennelijk is het de bedoeling om analfabeten, maar ook anderen die het Europese schrift niet machtig zijn, definitief uit te bannen. Men 'denkt' nog erg na over die schriftelijke toets: het kan betekenen dat men een testje Europees alfabet krijgt, waarbij het nog maar de vraag is of dan de motoriek van het schrijven wordt getest, of uitsluitend gekeken wordt of mensen de letters op een qwerty-bordje kunnen vinden. (Dat zijn al twee heel verschillende vaardigheden...)
Het zal vermoedelijk een heel klein schriftelijk testje worden. Maar er kleven veel praktische bezwaren ( o.a. geheimhouding!) aan invoering van deze schriftelijke toets. Daarom zal dat langer moeten duren, voordat deze schriftelijke toets kan worden ingevoerd.

De verhoging van de norm voor het taalexamen zal natuurlijk veel meer effect hebben dan het verbod op polygame neven/nichten en/of gedwongen huwelijken van kleine meisjes van 15 jaar...

inburgering in nederland ...

2009-10-01T02:09:00.000-07:00

Landelijk wordt op dit moment ongeveer 500 miljoen per jaar aan de inburgering besteed. Het is zot om te roepen dat er meer geld bij moet als de inburgering niet goed loopt. Het gereserveerde geld wordt namelijk helemaal niet besteed nu. Er wordt wel veel geld over de balk gesmeten vanwege de ambtenarij e.d., maar lang niet al het geld gaat op.

In eerste instantie was het geld voor de inburgeringscursussen grotendeels uitgetrokken voor de oudkomers. Daarvan moesten er 60.000 per jaar naar de schoolbanken. Er werd geschat dat er een half miljoen slecht ingeburgerde oudkomers in Nederland rondlopen met een scholingsbehoefte. Bij 60.000 per jaar doe je er dus 10 jaar over om die achterstand weg te werken. Omdat niet iedereen VERPLICHT kon worden (bijvoorbeeld de mensen met een Nederlands paspoort), moest Verdonk al de eerste groep van 500.000 opsplitsen in twee groepen: de ene helft was dan inburgeringsplichtig, en die kon verplicht worden om het inburgeringsexamen te halen met als uiteindelijke beloning de mogelijke verkrijging van het Nederlandse paspoort, maar de andere helft kon alleen als inburgeringsbehoeftig worden gekwalificeerd. Die konden geen dwingende brief krijgen.
Maar de bedoeling bleef om de hele groep van 500.000 naar de inburgering te krijgen. De eerste groep van inburgeringsplichtigen ( ook 250.000) kon dan in de eerste vier jaar naar de cursus ( vandaar 60.000 per jaar). De tweede groep kon dan later 'aangepakt' worden.

Maar de oudkomers, inburgeringsplichtig, dan wel inburgeringsbehoeftig, bleken niet te (willen) komen en er kwamen nare reportages op tv over lege inburgeringsklassen.
De oudkomers haakten massaal af.
Minister Vogelaar zag dit probleem, hield haar gezicht zo goed mogelijk in de plooi, en zij kondigde aan dat voortaan ook nieuwkomers gratis naar de inburgering mochten. De gemeentes kregen het zo voor elkaar dat ZIJ vervolgens konden bepalen welk aanbod, wat voor soort cursus, er zou worden aangeboden aan deze nieuwkomers...

Het inburgeringsexamen dat speciaal voor oudkomers is ontwikkeld bleef als een glimmende nieuwe automobiel, nagenoeg onbruikbaar en ongebruikt in de garage ...

Nieuwkomers moesten in de oorspronkelijk opzet van de WI deels hun cursus zelf betalen en konden maximaal 3000 € toelage via de IB=groep krijgen.
Men ging er van uit dat er dankzij invoering van het examen buitenland minder instroom zou zijn van 'importbruiden'.
Bij een 'import' van 10.000 bruiden/gezinsherenigers zou dat neerkomen op 30 miljoen aan subsidie. Plus nog wat bijkomende kosten voor de administratie van de ib-groep.

Maar de glimmende nieuwe auto werd nu van stal gehaald om de nieuwkomers, vaak veel hoger opgeleid dan de groep oudkomers, mee te onthalen: de nieuwkomers kregen/krijgen van gemeentes die niet erg coöperatief zijn, een plek aangeboden in de inburgeringsklassen. En zij mochten/moesten dan na afloop het inburgeringsexamen doen, een examen dat feitelijk geen waarde heeft, want het is geen diploma waarmee je toegang krijgt tot andere opleidingen.

Met name grote (PvdA-)gemeentes hebben vanaf de dreigende veranderingen onder Verdonk veel tegenwerking geboden bij de totstandkoming en uitvoering van de WI. Waarom? Omdat lokale politici en de bestuurders van grote ROC's twee handen zijn op goedgevulde buiken. (Beetje banaal en ordinair klinkt het wel ...)
Deze coalities van politici en bestuurders hadden er geen enkel belang bij dat de geldstromen van dat moment ( van vóór 2007) in gevaar zouden komen. ROC's hadden een (staats-)monopolie met alle negatieve gevolgen van dien.
In zekere zin hebben zij goed ingezien wat hun belangen waren en volgens hun eigen belangen gehandeld: de ROC's hebben het moeilijker gekregen, er is meer concurrentie gekomen.

Ondertussen lopen de inburgeringscursussen ook nu niet goed. Al was het maar omdat bij de intake van nieuwkomers veel tijd en geld verspild wordt.
Een intakegesprek waarbij het taalniveau en leervermogen van een nieuwkomer wordt bepaald aan de hand van een standaardvragenlijst kost per gesprek 500 €. Om maar iets te noemen. Dat geld zou beter besteed kunnen worden aan echt onderwijs, want zo nuttig is dat intakegesprek niet.
Gerekend vanaf het moment dat een 'importbruid' in Nederland arriveert tot het moment dat hij/zij in een inburgeringsles beland, verstrijken meestal maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaanden. Dat is ontoelaatbaar, want het is verspilde tijd en de nieuwkomers moeten zich al die tijd verplicht vervelen. En waarom? Omdat de gemeentes graag betuttelen.
Toen ik dit voorjaar belde met de gemeente Haarlem en vroeg of ik langs kon komen bij het loket inburgering mocht ik een datum kiezen die tien weken vooruit lag! Als ik dus zou hebben gebeld vanwege mijn nieuw gearriveerde importbruid, dan had ik haar vervolgens hebben moeten uitleggen dat zij de eerste tien weken helemaal niets kon doen ...
Verer krijgen nieuwkomers bij het loket inburgering en op scholen documenten te ondertekenen die zij ( en meestal ook hun Nedewrlandse partners) niet kunnen lezen en begrijpen. Dat zijn ingewikkelde overeenkomsten, waarmee zij hun recht op inburgering verkwanselen, zonder dat zij het weten.
Gemeentes beschikken over grote hoeveelheden geld. Dat vinden ze fijn, en ze zouden de inburgeraars er best wat dankbaarder voor kunnen zijn.

NIeuwkomers zijn er het meest bij gebaat als de gemeentes hun regie beperken. PIB's kunnen daarbij helpen, maar het is mij al lang duidelijk dat ook bij het verstrekken van de PIB's de gemeentes hun macht niet willen verliezen.
Dat gaat dus opnieuw ten koste van de inburgeraars.

Basisexamen Inburgering : slaaggrens is onderweg naar A1

2009-07-07T08:39:00.000-07:00

Basisexamen Inburgering : slaaggrens is onderweg naar A1

Onderzoek Triarii BV, naar aanleiding mogelijke verhoging.

TRIARII BV – MAURITSKADE 33 – 2514 HD DEN HAAG – TELEFOON 070 3283574 – FAX 070 3284301 – INFO@TRIARII.NL

In dit onderzoek zijn enkele scenario’s beoordeeld.
Die scenario’s hebben betrekking op mogelijke niveaus voor het inburgeringsexamen zoals dat op de ambassades wordt afgenomen sinds maart 2006.
SCENARIO 1
(TGN = Toets Gesproken Nederlands, slaaggrens bij 16 punten op een schaal van 10-80)
Alles blijft bij het oude. Het niveau blijft A1-min. Hiermee is niemand meer gelukkig lijkt het: het onderzoek signaleert zelfs de mogelijkheid dat dit niveau moeilijk meetbaar blijft. Dat is een zure conclusie na 3,5 bestaan van het examen. Het komt erop neer dat er vanaf de invoering is gewerkt met een examen en een daaraan gekoppelde exameneis die onduidelijk en onmeetbaar is. Voer voor wetenschappers lijkt me zo. Er is binnen dit niveau A1-min een tussentijdse versleuteling geweest, maar niemand weet wat er gebeurd is. Het zou moeilijker zijn gemaakt ( per 15 maart 2008) om aan de exameneis te voldoen, maar de manier waarop dat gedaan is, is geheim. Al met al genoeg redenen om deze weg te verlaten.
SCENARIO 2
(TGN = Toets Gesproken Nederlands, slaaggrens bij 26 punten op een schaal van 10-80)
Je verhoogt de norm naar A1. Dat niveau is beter meetbaar. Volgens de onderzoekers heeft dat als grootste voordeel dat met één druk op de knop de slaaggrens bij de Toets Gesproken Nederlands kan worden verhoogd van 16 punten naar 26 punten. Het kan van de ene op de andere dag gebeuren. Volgens de onderzoekers zal het gevolg zijn dat er in het buitenland overal schooltjes zullen ontstaan die Nederlandse taal gaan onderwijzen. Die scholen zijn er nu al gekomen, maar verwacht wordt dat dit snel zal toenemen. Dit scenario is volgens de onderzoekers realiseerbaar en kostenefficiënt.
DEEL SCENARIO’S
Er zijn ook nog deelscenario’s onderzocht: zo heeft men zich het hoofd gebroken of je ook schriftelijke ( lezen/schrijven) toetsen kunt afnemen op de ambassades. En ja, het kan allemaal, maar er zijn veel nadelen: het gaat lang duren voordat er goed toetsmateriaal is, de ambassades moeten verbouwd worden omdat lees- en schrijftoetsen aanzienlijk meer tijd vergen: kandidaten moeten dan al gauw een paar uur op een ambassade doorbrengen. Er moet misschien ook materiaal gemaakt worden. Er kunnen juridische complicaties optreden in verband met internationale rechtsregels: vrijheid van personenvervoer, recht op gezinsvorming etc. En de kosten van een dergelijke ophoging van de norm zouden enorm uit de hand kunnen lopen. Zeker als de Nederlandse overheid gedwongen zou worden om overal voorzieningen te treffen.

AANBEVELINGEN
• Er wordt aanbevolen om mogelijkheden te onderzoeken of de Wereldomroep lesmateriaal kan verspreiden over de hele wereld.
• De Nederlandse overheid moet een keurmerk ontwikkelen voor de internationale taalschooltjes om wildgroei tegen te gaan. De Taalunie zou hiervoor de infrastructuur kunnen uitdenken.

Eén scenario is niet onderzocht: afschaffen van dit examen!
Succes!

Evaluatie Wet inburgering in het buitenland
kamerstuk | publicatiedatum: 3 juli 2009
Brief Evaluatie Wet inburgering in het buitenland, Bijlage 1 Rapport begeleidingscommissie, Bijlage 2 Eindrapport WIB Regioplan, Bijlage 3 Eindrapport WIB UniversiteitLeiden, Bijlage 4 Eindrapport WIB EY, Bijlage 5a Vrom voorwaarden A1 Deel I, Bijlage 5b Vrom voorwaarden A1 deel II

Mohamed

2009-03-27T23:30:00.000-07:00

Mohamed is analfabeet (geweest). Hij woont nu een jaar of acht in Nederland. Hij kwam als vluchtend kindsoldaat uit West-Afrika. Op de Nederlandse school kon hij niet goed uit de voeten. Er kwam daar helaas niets terecht van zijn alfabetisering. De docenten wisen geen raad met hem. Ze gaven hem een boek, en een schrift, maar dat leidde vanaf dag 1 tot frustratie en mislukking. Hij kan nu toch langzaam lezen en een beetje schrijven: naam, adres, losse woorden. Hij wil graag leren. Hij heeft het geluk gehad dat vrijwilligers hem (nadat hij met veel gespijbel zijn Nederlandse schoolplicht had vervuld) hebben leren lezen en schrijven tot dit basis niveau. Hij is volgens de wet oudkomer.
Deze Mohamed kan en wil een Nederlands paspoort halen.

Mohamed gaat nu, sinds september 2008, naar school, omdat hij als oudkomer is opgeroepen voor een inburgeringscursus. Mohamed kreeg een aanbod van de gemeente. Maar omdat hij liever zelf een instituut uitzocht, heeft hij voor een school gekozen, waarmee de gemeente geen overeenkomst heeft gesloten. Dat betekent kortweg dat de inburgeringscursus van Mohamed niet voor 100% wordt gesubsidieerd, maar voor 70%. Hij betaalt 30% van de cursus uit eigen zak (naar schatting 1500-2000 euro). De IB-groep vergoedt 70% van de cursus. Als Mohamed slaagt voor zijn inburgeringsexamen heeft Mohamed recht op die vergoeding. Dat houdt in dat hij op een laag niveau examen kan/mag doen. Voor lezen en schrijven ligt niveau op niveau A1, voor spreken en luisteren op het daarop volgende niveau A2. De school heeft mondeling te kennen gegeven, dat men wil proberen Mohamed te laten slagen op niveau A2 voor alle onderdelen. Maar de school heeft natuurlijk geen invloed op de beoordeling bij het afnemen van de toetsen.
Mohamed is hopelijk in de zomer van 2009 klaar om examen te doen. Het is niet denkbeeldig dat Mohamed dan zal slagen op niveau A1 wat betreft lezen en schrijven.
Helaas: Mohameds niveau is nu wel voldoende om te slagen voor het inburgeringsexamen, en om de 70% subsidie te krijgen maar zijn niveau A1/A2 is te laag om een Nederlands paspoort te kunnen aanvragen.
Uiteindelijk zal Mohamed voor zijn inburgeringscursus slagen en daarmee is de subsidiëring vanwege de inburgeringscursus opgesoepeerd.
Als Mohamed na het vervullen van zijn inburgeringsplicht ook nog verder moet leren omdat hij een Nederlands paspoort wil hebben/krijgen ... dan zal hij twee problemen hebben:
1. hij moet alsnog ook op de onderdelen lezen en schrijven A2-niveau behalen. Er bestaan echter geen losse toetsen/examens op dit niveau. Misschien dat dat in de toekomst mogelijk wordt gemaakt, maar op dit moment is hier geen goede oplossing voor. Hij zal nog eens de lees- en schrijf-delen van het inburgeringsexamen moeten doen, inclusief het opnieuw aanleggen van een portfolio en het elektronisch praktijkexamen. Hij krijgt vrijstellingen voor onderdelen die al wel op het 'naturalisatie'-niveau zijn gehaald.
2. hij zal merken dat de subsidiëring zal ophouden. De IB-groep vergoedt wel een cursus ten behoeve van het behalen van het inburgeringsexamen, maar geen cursus ten behoeve van naturalisatie.
De verantwoordelijkheid voor het halen van het Nederlands paspoort ligt dus bij Mohamed. Helaas bestaat er geen geschikt examen voor hem, hij zal hetzelfde examen (deels) moeten overdoen... en zijn geld is ook opgebruikt... dus zal hij een eventuele vervolgcursus uit eigen zak moeten betalen...
Volgend jaar kan ik je meer vertellen over deze Mohamed.... Mocht hij toch tijdens de cursus, en bij de eerste keer dat hij examen doet, slagen met op alle onderdelen niveau A2, dan kan hij toch zijn paspoort aanvragen ...

Rose

2009-03-27T23:27:00.000-07:00

Rose is 27 jaar en komt uit Nigeria. Zij is onlangs bij haar nieuwe Nederlandse partner komen wonen. Ze deed in het voorjaar van 2008 het basisexamen inburgering op de ambassade. Ze haalde op de Toets Gesproken Nederlands 43 punten. Vertaald naar de normering volgens de gangbare beoordelingen zou dat neerkomen op niveau A2. Let wel, de TGN is een toets waar alleen gesproken taal wordt getoetst. Schriftelijke vaardigheden worden niet beoordeeld. En de zwakheden van Rose liggen eerder op het terrein van gesproken taal (uitspraak), zoals bij veel West-Afrikanen het geval is. Zij heeft een voorliefde voor grammatica-oefeningen en een voorkeur voor en zij is beter in de schriftelijke taalvaardigheid, lezen en schrijven. Dus de score van 43 punten is eigenlijk behoorlijk hoog geweest.

Rose kwam in de nazomer van 2008 naar Nederland. Het duurde uiteindelijk van oktober 2008 tot januari 2009 tot Rose bij het ROC in Zeist terecht kwam. Lekker dichtbij haar huis. Zij was inburgeringsplichtig. De gemeente wist naar welke school Rose moest gaan. Rose tekende een contract.

De lessen bleken na twee weken niet geschikt voor Rose.

Zij kwam in de klas tussen oudkomers die met elkaar vooral in hun eigen taal spraken, of anders in slecht Nederlands kwekten en de sfeer bepaalden.
Zij moest de taal leren uit het te moeilijke boek Kom Verder, een boek dat bedoeld is als hulpmiddel bij het verwerven van Kennis van de Nederlandse Samenleving. Het is een leesboek, en geen boek dat helpt bij het leren van de taal. Dat staat ook in het boek zelf. Voor het leren van de taal bestaan tal van methodes.
Zij moet zich nu op het ROC voorbereiden op het inburgeringsexamen. Rose is een jonge intelligente vrouw die gezien haar vooropleiding en haar instelling de taal wil en moet leren. Zij wil en kan in Nederland op middelbaar beroepsniveau of hoger niveau werk vinden. Het inburgeringsexamen heeft niveau A2 en dat niveau is voor haar laag: zij kan dat niveau met een beetje taalonderwijs gemakkelijk halen. (Bij het examen op de ambassade heeft zij met haar score aangetoond dat het waarschijnlijk is dat zij op een hoger niveau kan eindigen).
Het inburgeringsexamen vraagt van een cursist het verzamelen van tal van tijdrovende "bewijzen" waaruit blijkt dat men de Nederlandse taal gebruikt (heeft). Dit verzamelen van bewijzen is met name bedacht voor laagopgeleiden en voor oudkomers: het zou een stimulans voor hen zijn om de deur uit te gaan... Voor Rose is het verzamelen van dergelijke taalbewijzen louter tijdverlies en meestal ook gênant.
Rose krijgt nu geen taalonderwijs, geen grammatica, ze heeft geen boeken gekregen om de taal te leren.

Rose heeft op school geklaagd. Haar is vervolgens verteld dat het verplicht is dat zij eerst het inburgeringsexamen gaat halen, en dat zij daarna eventueel nog verder kan studeren voor het Staatsexamen NT2. Dit verhaal is onjuist. Laten we er maar van uit gaan dat men op school niet goed op de hoogte is, want in het andere geval zou er gelogen zijn... Het halen van het inburgeringsexamen is niet verplicht.

De gemeente krijgt een vergoeding van het rijk voor iedereen die zij laat inburgeren. De gemeente en de school zetten gezamenlijk Rose op een cursus die een laag niveau heeft. Het halen van het examen op dat lage niveau is wettelijk voldoende: Rose zal dan hebben voldaan aan de inburgeringsverplichting. Ongetwijfeld denken gemeente en school aan één ding: dat geld voor die inburgering vangen we, want Rose gaat dat examen wel halen. Inderdaad: het niveau is zo laag dat het halen van het examen geen probleem zal zijn: met een minimale inzet van school en gemeente wordt het maximale geldbedrag dat voor de inburgering van Rose beschikbaar is, binnen gesleept.
Het is zeer de vraag of Rose na het halen van het inburgeringsexamen nog geld zal krijgen van de gemeente om een echte taalcursus te volgen.
Zij zal uiteindelijk voor die latere taalcursus 100% zelf moeten betalen. En dan heeft ze een jaar verknoeid. Ze heeft zinloze dingen geleerd. Zinvolle dingen heeft ze niet mogen leren op school.

Er zou een alternatief zijn (geweest): Rose had door gemeente en school op een echte taalcursus moeten worden geplaatst. Zij had dan bij mensen in de klas gezeten die beter bij haar passen. Zij had boeken gekregen om de taal te leren. In dat geval hadden de school en de gemeente zichzelf en Rose meer uitdaging kunnen bieden. Maar de school en de gemeente hebben niet gekozen voor uitdaging, zij hebben gekozen voor de makkelijkste weg... En die makkelijkste weg is zeker niet de beste weg voor de cursist.

Lulu

2009-03-27T22:53:00.000-07:00

Lulu (25 jaar) komt uit Syrië. Daar was ze juf. Ze heeft op eigen kracht in Damascus het basisexamen inburgering gedaan en gehaald. Ze is nu twee jaar in Nederland. Ze is getrouwd met een hoogopgeleide Libanees. Ze heeft inmiddels een klein kind. In Nederland is zij door de gemeente Haarlem geplaatst op een inburgeringscursus.
Ze heeft enkele lessen gevolgd, maar wilde vooral de taal leren. Daarvoor was tijdens de inburgeringscursus niet voldoende gelegenheid.
Voor haar is het een geluk dat het inburgerings-instituut (met Keurmerk Inburgering) waar zij naar toe ging failliet ging. Zodoende kwam zij "op straat" te staan zonder cursus. Er was niet 1-2-3 een oplossing van de kant van de gemeente, geen andere cursus.
Enkele maanden later kwam ze bij mij.
Zij bleek goed te praten en te kunnen lezen. Ze begreep/begrijpt nagenoeg alles. Ze praat erg veel Nederlands met haar schoonfamilie. Daar is de voertaal Nederlands. Haar schrijfvaardigheid is nog onvoldoende, omdat daar nauwelijks aandacht aan besteed is.
Na overleg bereid ik haar nu sinds twee maanden voor op het Staatsexamen NT2, prgramma II. Ze gaat in juni het examen doen. Ze zal slagen. Na de zomer wil ze de PABO gaan doen, meldde ze deze week.

foute inburgeringscursus

2009-01-22T05:54:00.000-08:00

Foute inburgeringscursus!
Pas op!
Steeds vaker komen inburgeraars terecht bij verkeerde cursussen. Vaak komen zij terecht op een cursus die onder hun niveau ligt, in een groep waar zij zich kapot ergeren. Tijdens die cursus of op zijn laatst na afloop ontdekken zij dat de cursus niet dat oplevert, waarvoor zij naar school zijn gegaan: Nederlands leren, beroepsperspectieven verbeteren, een Nederlands paspoort ...

Nieuwkomers

Een nieuwkomer meldt zich bij de gemeente waar hij woont. De gemeente mag hem of haar tegenwoordig een gratis inburgeringscursus aanbieden. De gemeente zegt tegen de welwillende inburgeraar: “Hallo, fijn dat U gaat inburgeren, welkom in Nederland! U moet inburgeren. Kijk, wij hebben dus een cursus voor U, dat is gratis. U mag ook op eigen houtje een cursus uitzoeken, maar dat gaat U een flinke hoop geld kosten, waarschijnlijk € 2000. Bovendien weet u zelf niet zo goed waar U een goede cursus kunt vinden en wij weten dat wel. Als U deze gratis cursus via ons wil, dan moet U hier even tekenen, en dan krijgt U binnenkort een oproep van de school waar U geplaatst wordt…”
Dus tekent men… en dan begint de ellende…
Lees op mijn weblog maar over Mohammed, Rose en Lulu ...
Eerst kan het een tijdje duren voordat de school de inburgeraar feitelijk oproept. Omdat klassen niet snel vol raken duurt het vaak lang voordat de eerste schooldag komt. Ook die tijd gaat verloren …

Nieuwkomers & oudkomers: samen naar school!

Nieuwkomers en oudkomers worden naar een cursus gestuurd door een gemeentelijke instantie. De mensen die werken bij die gemeentelijke instantie weten soms, maar meestal niet welk onderwijs, welke boeken, welke leermiddelen passen bij de mensen die zich aan hun loket melden. Die beslissing laten zij over aan mensen die werken op de cursusinstellingen, dat wil zeggen aan mensen van wie je mag verwachten dat zij er verstand van hebben. Ook hebben gemeenteambtenaren geen zicht op en in ieder geval geen oren naar de persoonlijke belangen van kandidaat/inburgeraars die zich bij hen vervoegen. Daar, aan het loket, wordt een vragenlijst afgewerkt en via een “menu” wordt bepaald of een persoon inburgeringsplichtig is of niet.
Het inburgeringsexamen heeft een erg laag niveau. Het gaat hier om een niveau waarop mensen niet in staat zullen zijn zich zelfstandig te redden in Nederland. Het gevraagde taalniveau is daarvoor te laag. Het niveau A2 is onvoldoende om een onafhankelijk bestaan te kunnen hebben. Gelukkig bestaan er ook op hogere niveaus examens: de Staatsexamens NT2. Van deze Staatsexamens NT2 bestaan er twee varianten, programma I en programma II.
Het inburgeringsexamen is ruwweg bedoeld voor laagopgeleiden en de zogenoemde oudkomers die nauwelijks Nederlands hebben geleerd in al die jaren dat zij in Nederland wonen.
Staatsexamens NT2 zijn geschikt voor nieuwkomers die in eigen land minimaal enkele jaren middelbare school hebben gedaan en die in Nederland op MBO-niveau of hoger willen werken of studeren. Zij zouden dus absoluut GEEN inburgeringsexamen moeten doen, zij zouden niet bij de oudkomers in inburgeringsklassen terecht moeten komen, maar gewoon een taalcursus moeten doen die gericht is op Staatsexamen NT2.

nuttige leermaterialen als voorbereiding op het basisexamen inburgering

2008-11-20T07:02:00.000-08:00

Het basisexamen inburgering bestaat uit twee onderdelen.
KNS is een toets waarbij 30 vragen worden gesteld uit een databank van 100 vragen. Bij die 100 vragen behoren foto's. Op alle vragen is het gewenste antwoord bekend... je kunt dus de vragen en de antwoorden uit het hoofd leren. De foto's zijn ontleend aan de dvd Naar Nederland. Het materiaal, dvd, vragen, en antwoorde worden verkocht via www.naarnederland.nl
TGN is de taaltoets. De voorbereiding op de taaltoets is lastiger.

veranderingen vanaf oktober 2008

2008-10-29T00:01:00.001-07:00

Omdat de klassen leeg blijven/bleven heeft minister Vogelaar vooral meer en meer mogelijkheden geboden aan nieuwe groepen inburgeraars.
Oudkomers, voor wie de (gratis) inburgerings-voorzieningen waren bedacht per 1-1-2007, zijn massaal weggebleven. Het ging daarbij om 60.000 cursussen per jaar. Het geld was wel gereserveerd.
Nieuwkomers van buiten Europa zijn weliswaar inburgeringsplichtig, maar voor hen is in de Wet Inburgering een andere constructie bedacht: zij zouden 70% van de kosten voor hun verplichte inburgeringscursus vergoed kunnen krijgen, tot een maximum-bedrag van € 3000.
Eind 2007 is voor die groep een verandering doorgevoerd: zij krijgen 100% vergoed, net als oudkomers, op voorwaarde dat zij het voorstel van de gemeente accepteren. Zij leveren dus hun eigen keuze-mogelijkheid in bij het inkopen van een cursus. Voor wat hoort wat...
Nu, sinds 3 oktober 2008, heeft minister Vogelaar een nieuwe groep expliciet goedgekeurd. Europeanen, en zij die van een "Europa"-route het land zijn binnengekomen moeten volgens haar aangemoedigd worden en door gemeenten gefaciliteerd, om in te burgeren. Polen bijvoorbeeld, (of Marokkaanse huwelijkspartners die via België het inburgeringsexamen op de ambassade hebben omzeild), kunnen door gemeentes die voldoende geld in kas hebben, een aanbod krijgen. Maar ook in dat geval zal het de gemeente zijn die bepaalt naar welke school deze cursisten mogen gaan. Dat komt doordat gemeentes afspraken gemaakt hebben met sommige scholen, en niet met andere.
Deze laatste aanmoediging van minister Vogelaar komt nadat duidelijk is geworden dat de gelden nog steeds blijven liggen, en omdat het aantal van deze "Europese" inburgeraars ( inburgeringsbehoeftigen) behoorlijk is toegenomen.

slechte ervaringen met inburgeringsland

2008-10-02T23:46:00.000-07:00

De WI is opgezet (01-01-2007) voor oudkomers en nieuwkomers.
Oudkomers blijken niet met de verwachte aantallen van tienduizenden per jaar deel te nemen aan de cursussen: de schoolbankjes blijven leeg. Kennelijk lukt het niet om passend aanbod voor deze groep van enkele honderdduizenden te organiseren.
Daarom mogen nu gemeentes inmiddels ook aan nieuwkomers gratis cursussen aanbieden, zelfs aan Europeanen, die niet verplicht (mogen) worden tot het volgen van een inburgeringscursus. Het geld (honderden miljoenen per jaar) ligt immers toch ergens op de plank. Lege schoolbankjes doen het niet zo goed als de tv weer eens een reportage komt maken over de mislukte inburgering. Maar ook nieuwkomers mopperen er al snel op los: er blijkt van alles niet te deugen in inburgeringsland. En ja, als mensen gaan klagen, terwijl ze onverwacht een meevallertje hebben in de vorm van een GRATIS inburgeringscursus, ja … dan moet er toch wel ECHT iets mis zijn…
Als het al lukt om binnen een paar maanden na aankomst in bureaucratisch Nederland een (gratis) plek bij een (inburgerings)cursus te vinden, dan loop je als nieuwkomer een groot risico om in een verkeerde klas terecht te komen. Of bij een cursus waar je aan je lot overgelaten wordt. Vaak worden mensen in volle lokalen eerst maar eens een tijdje achter een computer gezet. De cursisten wachten geduldig tot ze naar een lokaal gebracht worden. Ze weten niet beter, of dat hoort zo in een ontwikkeld land. Vaak krijgen ze les van docenten die met wurgcontracten ( freelancers) hun onzekere boterham moeten of willen verdienen. Ook dergelijke onzekere werkomstandigheden zijn bepaald niet bevorderlijk voor een goede organisatie van een inburgeringscursus. De nieuwkomer die moet of wil inburgeren, kan het volgende overkomen:
· Hij/zij kan om te beginnen niets of lange tijd niets horen van de gemeente waar hij/zij woont. Misschien heeft de gemeente of de ambtenaar in kwestie niet zo'n haast. In theorie is de nieuwkomer trouwens zelf verantwoordelijk voor zijn/haar eigen inburgering. Dus valt een gemeente nooit iets te verwijten. Als je als nieuwkomer zeker wilt zijn van een snellere inburgering, moet je zelf snel langs het gemeentelijk loket gaan. Daar vraag je een verklaring van de gemeente dat je als nieuwkomer inburgeringsplichtig bent. Als je niet inburgeringsplichtig blijkt, (Europeaan bent) kun je vragen of je dan toch in aanmerking kunt komen voor een (gratis) cursus. De ene gemeente is rijker dan de andere, dus het zou kunnen dat de gastvrijheid van een gemeente ongekende vormen aanneemt. De gemeente moet een verklaring afgeven, als je inderdaad wél inburgeringsplichtig bent. Veel gemeentes schepen de nieuwkomers in eerste instantie af met de geruststellende(!) mededeling "u hoort nog van ons", of "u krijgt binnenkort(!) een oproep voor een intake." Ambtenaren hebben het immers altijd druk en zitten nooit te wachten op onverwachte werkzaamheden of onverwachte vragen van onverwachte klanten…
· Met de verklaring dat je inburgeringsplichtig bent kun je op eigen kracht een gesubsidieerde cursus inkopen bij een ( gekeurmerkte) instelling of taalinstituut naar eigen keuze. Dat zou de gemeente eigenlijk onmiddellijk moeten vertellen, maar dat doen ze niet. Of ze vertellen het tussen neus en lippen door. Maar ze wijzen de welwillende nieuwkomer vooral heel graag op het klaarliggende keurslijf voor de aspirant-cursist: kijk eens aan meneer/mevrouw: hier hebben we de geschikte cursus al voor U, tekent U eventjes, dit wordt Uw cursus, helemaal gratis, bij een keurige school, met een keurmerk, snapt U wel, dat betekent: heel goed onderwijs, ja vertrouwt u ons maar, wij zijn de gemeente en wij zorgen goed voor u, welkom in Nederland, en, oh ja, als u nu niet tekent … dan moet u het zelf verder uitzoeken, en u zult toch wel weten dat een beetje inburgeringscursus al gauw ongeveer 5000 euro per jaar kost, als het niet meer is… dus tekent u nou maar vlug, dan komt het wel goed… wij sturen u binnenkort(!) een brief wanneer u precies kunt beginnen met de cursus …tot ziens meneer/mevrouw (“doei”!)
· De gemeente sluit contracten af met één of enkele aanbieders. Deze contracten zijn niet zo soepel. Gemeente en enkele geselecteerde scholen hebben afspraken die jarenlang vastliggen, waardoor andere aanbieders van inburgeringscursussen (ook jarenlang) worden uitgesloten van de gemeentelijke subsidiekraan. Het veelgeprezen vrijemarktprincipe werkt dus niet zo vrij. Ruwweg komen alle inburgeringscontracten erop neer dat de gemeentes – momenteel nogal willekeurig - kunnen beslissen of men aan bepaalde(!) nieuwkomers subsidie kan geven of niet. Om te weten hoe die subsidie werkt, moet je weten dat 70% van een verplichte inburgeringscursus in ieder geval vergoed wordt vanwege een rijksregeling. (via IB-groep). De overige 30% wordt momenteel (anno 2008) meestal bijgelegd door de gemeentes. Vandaar de gratis cursussen voor nieuwkomers. Dat was trouwens helemaal niet de bedoeling volgens de Wet Inburgering zoals die op 1-1-2007 van start ging. Maar omdat er geen hond op de gratis inburgeringscursussen voor oudkomers afkwam, werd besloten dat gemeentes die 30% mochten bijpassen: ze bleken in veel gevallen toch geld over te houden, vandaar. Maar ja, wie dan op deze manier gratis wordt geholpen moet zich wel laten welgevallen dat men een tijdje moet wachten (misschien krijgen gemeentes en scholen een bepaalde klas niet op tijd vol) of dat men eerst een flinke tijd in de verkeerde klas terecht komt, of dat men achter een computer wordt neergezet in een klas waar de docent de gebruikte computerprogramma's niet kent, enz. enz.
· De gemeente laat in de meeste gevallen de inburgeraar zo snel mogelijk een overeenkomst tekenen. Van de inhoud van zo’n overeenkomst heeft een aspirant-cursist nauwelijks benul: moeilijk leesbaar voor hoogopgeleide autochtonen, dus als nieuwe Nederlander zeg je maar gauw Ja en Amen. In dat contract staan rechten (recht op zoveel lesuren) en plichten: aanwezigheidsplicht bij de school waarmee de gemeente een contract heeft. En een heleboel kleine lettertjes. Van dat contract komt een inburgeraar niet gemakkelijk af: eens getekend blijft getekend. Ook al is die cursus niet goed, ook al blijk je na een tijdje zeer ontevreden, je komt er bijna niet onderuit. Als je achteraf bedenkt dat je elders beter af bent, dan blijkt dat je in een dergelijk geval geen aanspraak meer zult kunnen maken op de subsidie via de IB-groep. Een inburgeraar kan niet lezen en moet wel tekenen. De Nederlandse partner is in de meeste gevallen op dat moment ook niet op de hoogte van de rechten en plichten: het is een wirwar. De gemeente is weliswaar verplicht om inburgeraars te wijzen op de mogelijkheden om zelf een cursus in te kopen, maar dat mag dan weer alleen mondeling. De gemeente mag geen reclame maken voor taalinstituten waarmee geen overeenkomst is afgesloten. Zo is er geen sprake van vrije markt, want de aanbieder met wie de gemeente in zee gegaan is, heeft eigenlijk het monopolie over het gratis aanbod: alle alternatieven betekenen voor de inburgeraar een eigen bijdrage. Een dergelijke eigen bijdrage ( 30%) betekent al gauw 1500 - 2000 euro. ..Er zijn nu bijna 2 jaar lang heel veel slechte ervaringen met de uitvoering van de Wet Inburgering. En dat is eigenlijk vreemd: want er zijn nog helemaal niet zoveel mensen op die inburgeringstrajecten terechtgekomen. Veel klassen raken niet vol, nog steeds niet. De tienduizenden die op die cursussen hadden moeten zitten, zijn thuisgebleven. De gratis aanbiedingen, die oorspronkelijk voor de oudkomers waren bedoeld, blijken totaal mislukt: met die odkomers lukt het mevrouw Vogelaar niet om de klassen vol te krijgen. Eerst dacht ze nog wel eens dat ze het tij zou gaan keren: ze heeft lange tijd geroepen: tot vandaag ging het niet goed, maar met ingang van nu zal het beter gaan. Maar dit misplaatste optimisme hoor ik al lang niet meer van haar. Nu lijkt er ruim baan gemaakt voor de nieuwkomers, ook die uit Europa, die in veel gevallen gratis naar de slechtlopende en vaak slecht passende cursussen mogen. (Maar er zijn ook gemeenten waar men minder gul is voor de nieuwkomer). Het komt voor dat een gemeente willens en wetens doodleuk aan een nieuwkomer een volkomen verkeerde, niet passende cursus aanbiedt: hoogopgeleiden moeten soms tenenkrommende portfolio's vullen en laagopgeleiden moeten met veel te moeilijke boeken in de weer: alleen omdat een bepaalde groep "vol" moet en zo snel mogelijk moet starten... Helaas weten veel inburgeraars pas in een te laat stadium dat zij in een volkomen foute klas zijn terechtgekomen.
Adap 3 oktober 2008

basisexamen wel of niet verplicht

2008-08-05T07:46:00.000-07:00

het is nog erg onduidelijk wat de toekomst brengt. dat is bijna altijd zo als het om de toekomst gaat.
op 16 juli 2008 was er plotseling veel commotie omdat de rechtbank in amsterdam oordeelde dat door een lacune in de wetgeving, een witte regel, een blinde vlek, een vergeten woord of iets dergelijks het huidige inburgeringsexamen buitenland onwettig was/is. ongeveer 10.000 mensen per jaar zouden dus ten onrechte in de zenuwen zitten, een hoop geld uitgeven, zich voorbereiden op een examen dat onwettig is.
en ja, ook in het midden oosten is al sinds 1967 een soort permanente staat van oorlog gaande vanwege het wel of niet gebruiken van een lidwoord ( israel moet -de- bezette gebieden opgeven in ruil voor vrede). kortom jursiten, nationaal of internationaal kunnen heel goed nadenken over taal en over het gebruiken van de juiste woorden.
nu is dus de wet inburgering buitenland onder vuur genomen. waar het probleem hem nu precies in zit, is nogal vaag. en ook is de overheid onduidelijk en in ieder geval nogal traag in een reactie op deze uitspraak. formeel heeft de overheid - raad van state - kennelijk enkele maanden de tijd om te reageren. maar de eventuele kandidaten voor dit examen zitten nu massaal met de armen over elkaar te wachten in de hoop op definitieve afschaffing van de examenplicht.
ik weet weinig van de wettelijke regeltjes. dat is niet mijn pakkie an.
wel heb ik ervaring met mensen die zich voorbereiden of zich tot 16 juli moesten voorbereiden op dat examen.
zij lezen een uitspraak zoals die van 16 juli met veel hoop in het hoofd: dat het nu niet meer nodig zal blijken te zijn: veel mensen wachten nu af. en mensen die met de voorbereiding bezig waren/zijn verliezen op zijn minst een groot deel van hun motivatie of al hun motivatie ...

maar na de in het begin nogal euforische reacties: kranten en tijdschrijften zagen ons land al weer opnieuw als prooi van domme importbruiden ( .....) die in grote aantallen ons land zouden overspoelen ( ...). ja sensatie volop ...
na deze aanvankelijke reacties over het gemak waarmee die vermaledijde wet zou worden afgeschaft, komen er ook heel wat voorzichtiger reacties van immigratie-advocaten.

http://www.ldja.nl/nl/nieuws-informatie-migratierecht/strenge-eisen-gezinshereniging-nog-steeds-van-k-3.html

op de website van deze advocaten is heel wat meer voorzichtigheid te horen dan de hoopvolle geluiden in turkse en marokkaanse koffiehuizen en op internetfora. misschien dat deze advocaten ook geschrokken zijn van de onzekerheid en chaotische reacties van veel potentiële examenkandidaten. zij worden natuurlijk met name gebeld door mensen die hierover vragen hebben.
in het artikel van de advocaten valt te lezen dat het onduidelijk is of het examen buitenland wel per se in het buitenland op de Nederlandse ambassade moet worden afgelegd.
misschien laat de letter van de wet het nu toe dat het examen in nederland zou mogen worden afgelegd.

daar kun je als overheid tegenin brengen dat het onlogisch is om mensen eerst naar nederland te laten reizen om het examen te laten doen en vervolgens weer terug te laten reizen om uiteindelijk de koffers te gaan pakken. mits ze geslaagd zijn uiteraard. misschien zouden de kosten en de stress voor de examenkandidaten juist toenemen als er nog een extra vliegticket bij zou moeten komen.
hoe dan ook: deze advocaten laten er geen misverstand over bestaan: het inburgeringsexamen zal zeker blijven bestaan en er zullen misschien een paar woordjes in de wet moeten worden veranderd.
De politiek is er massaal op tegen dat het examen zou komen te vervallen.
de advocaten adviseren iedereen om toch maar gewoon het examen te gaan doen:
wachten totdat het examen werkelijk zal worden afgeschaft zal geen zin hebben,
en zelf een procedure starten zal een jaar duren.

heel wat minder positief dus dan de eerste krantenberichten suggereerden.

en als extra domper en waarschuwing voor hen die hopen op afschaffing: bij de politieke afhandeling de komende maanden zal zeker ook de verhoging van de norm naar A1 een rol spelen.
mensen die nu afwachten, lopen natuurlijk extra risico om straks niet alleen te horen dat dat het examen zal blijven, maar ook zullen ze merken dat zij te lang met de armen over elkaar hebben afgewacht: de invoering van de verzwaring is in gevorderde staat van voorbereiding en kan straks binnen zeer korte termijn worden doorgevoerd.
op de site van de IND- immigratiedienst worden mensen eigenlijk ook gewaarschuwd voor een dergelijke houding: volgens de IND blijft alles bij het oude ...
het is voor alle potentiële examenkandidaten net als in de aandelenhandel: als je net iets te lang blijft "zitten", word je geknipt en geschoren... het is een kwestie van op het juiste moment in- en uitstappen...

inburgeringsexamen doen op een ambassade?

2008-03-14T03:38:00.000-07:00

De onnavolgbaarheid van het moderne inburgeren, bijvoorbeeld A Deux

2008-02-25T08:58:00.000-08:00

Veel inburgerings-instellingen hebben gehoopt op grote aantallen cursisten, maar nu daar tot op heden ( 25 februari 2008) niets van terecht gekomen is, is het maar de vraag wie hiervoor verantwoordelijk is. Dat zal wel een van de onderwerpen van de komende parlementaire enquête worden.

A Deux is één van de instellingen die aan de bel getrokken heeft. Ze huilen krokodillentranen nu, want er wordt verlies geleden, zeggen ze. Het is maar de vraag of dat zo is, en hoe groot dat verlies feitelijk is, en ook waar dat precies aan ligt, ik kan niet in hun portemonnee kijken. Feit is wel dat zij overduidelijk minder inkomsten hebben gekregen dan waarop ze gehoopt hadden …

A Deux en lotgenoten van A Deux willen nu graag toch hun miljoenen zien. Die miljoenen zijn er wel, alleen liggen die ergens ongebruikt. Dat begrijpt A Deux heel goed. Er hebben helaas weinig cursisten van kunnen profiteren. Als de claim van A Deux, en vervolgens natuurlijk ook van tientallen andere re-integratie-instellingen en taalscholen, gehonoreerd zou worden, zou dat betekenen dat die (honderden) miljoenen nu alsnog zullen worden uitgegeven, maar dan niet aan cursussen... nee louter aan instellingen die hun risico's niet goed hebben ingeschat. De in stellingen kunnen hun kaspositie versterken als ze die miljoenen alsnog zouden krijgen.

Ik kan niet in de portemonnee kijken van deze bedrijven.

Maar toevallig had ik juist op dezelfde vrijdag als waarop NOVA-tv ( 22 februari 2008) een item had over A Deux, compleet met een boze advocaat die namens het bedrijf sprak, zelf een persoonlijke kennismaking met het bedrijf. Ik had de eer om een sollicitatiegesprek daar te mogen voeren. Ik kan op grond van dat gesprek wel zeggen dat de uitgaven die A Deux heeft gedaan op grond waarvan zij hun schade claimen minimaal is. Uiteindelijk heb ik geen directe kennis gemaakt met A Deux, maar deze indirecte vorm was voldoende informatief.

De locatie waar de lessen moeten worden verzorgd is net als in veel andere gevallen schandalig: met spaanplaat afgetimmerde, smerige hokken, die geen onderwijsinspectie zouden doorstaan. Meubilair was navenant en zou geen goedkeuring krijgen van de arbodienst. Wc’s heb ik niet geïnspecteerd, maar ik kan me helaas een goede voorstelling maken … het is niet voor niks dat je een dergelijke plek onbewust en instinctief ontwijkt: puur op ervaring. Het is een schande dat in een dergelijke setting mensen zouden moeten worden ontvangen. Als ze zouden komen. Aan de locatie is niet veel geld besteed.

Docenten (zoals ik in dit geval ook) worden door A Deux en consorten alleen aangenomen op basis van: we bellen je wel als er een groep op de stoep staat. Ik ben op deze of vergelijkbare basis al bij drie taalaanbieders “aangenomen”. Op dat laatste moment moet dan ook duidelijk worden (of niet helemaal…) onder welke contractuele voorwaarden er gewerkt zou kunnen worden. Dus het is ook onzin om te veronderstellen dat aan personeel veel geld is uitgegeven: het is echt niet zo dat docenten worden ingehuurd die dan vervolgens niets moeten doen, terwijl ze wel salaris zouden vangen. Zo zit dat met die moderne contracten niet in elkaar. Er is in de meeste gevallen helemaal niet veel personeel aangenomen, hooguit wordt er personeel achter de hand gehouden. In veel gevallen wordt trouwens ook zeer slecht betaald, slechter dan gebruikelijk was bij de ROC’s, slechter dan volgens de onderwijs-cao’s zou moeten en in de meeste gevallen doodleuk op basis van flex-contract.

A Deux heeft het personeelsbeleid uitbesteed aan een man die opereert als een ouderwetse ronselaar. Hij vond het niet nodig om een contract op te stellen in verband met te verrichten werkzaamheden. Nee, zei hij, een door hem te zijner tijd te sturen e-mail waarin stond dat ik dan en dan daar en daar kon beginnen ach, dat was wel genoeg.

De ronselaar liet met (volgens mij toch wel ongepaste) trots weten dat zijn bedrijf wel bestond maar niet echt goed op te sporen was. Ik had ter voorbereiding op het gesprek natuurlijk goed gegoogled, maar inderdaad zonder resultaat. Over mij was hij vast en zeker veel meer aan de weet gekomen. Zijn CV, waar ik toch maar naar vroeg, was naar eigen zeggen een zwerftocht geweest langs re-integratiebureaus, gemeentelijke onderafdelingen van Sociale Dienst e.d., maar er was eigenlijk geen touw aan vast te knopen. Van NT2-onderwijs had hij geen verstand. De manier waarop cursisten aan hun in inburgeringsexamen-verplichtingen zouden moeten voldoen, zou vooral een zaak van de docent worden. In de klassen die ik ooit zou krijgen ( …) zouden mensen kunnen zitten van verschillende niveaus en opleidingsniveaus, behalve echte analfabeten. Er zou gewerkt gaan worden met Nieuwe Buren, een methode die niet direct geschikt is voor oudkomers, die grotendeels te laag opgeleid zijn om efficiënt met deze methode te kunnen werken. De cursisten zouden tweemaal in de week les krijgen. Ze hadden ook een (oude) computer gekregen van A Deux, zodat ze thuis ook hard konden werken aan hun inburgering. Maar of dat nou zo’n realistische gedachte is? Onnavolgbaar … Marco Zwartjes. Mocht ik hem te kort doen, dan merk ik het wel aan reacties op deze weblog. Of aan de uiteindelijke melding van A Deux dat men mij geen baan zal aanbieden.

Aan computers tenslotte was ook niets, geen cent besteed. Op de locatie waar ik de twijfelachtige eer had om het moderne NT2-onderwijs in volle glorie te aanschouwen waren de computers (pentium drie, zeer oud) cadeau gedaan door ING en ABN-AMRO. Afdankertjes. Dit maakt het derde wereld imago toch aardig kompleet …

De gemeenten zijn natuurlijk ook in gebreke gebleven door niet de beloofde groepen aan te leveren. Werkelijk beloofd is trouwens niet zo veel. Er werd mondeling wel geschermd met grote getallen: Amsterdam en Rotterdam probeerden elkaar eind 2006 en begin 2007 nog de loef af te steken met stoere praatjes van de wethouders die respectievelijk 10.000 dan wel 15.000 mensen per jaar zouden gaan inburgeren ... allemaal oudkomers ... en van die grote getallen is natuurlijk helemaal niets terecht gekomen ... Het is bij een paar honderd cursisten per stad gebleven. Maar de ondernemende instellingen hebben, verblind door de euro-tekens, niet goed opgelet: ze hebben gunningen gekregen en ze komen er nu achter dat een gunning niet veel inhoudt. De contracten die de gemeente hebben opgesteld met de instellingen die de gunningen hebben gekregen zijn vast en zeker goed dichtgetimmerd. Als dat niet zo is, zou de gemeente niet alleen te kort schieten bij het naar cursus sturen van de inburgeraars om wie het gaat, maar achteraf ook nog eens vele miljoenen wegsmijten in de hollebollegijs van re-integratiebedrijven en/of taalinstituten ...

Het zou erg onverstandig zijn om ondernemingen die te veel risico's nemen te subsidiëren ... waarbij je vooral moet beseffen dat dergelijk subsidiegeld hun echt niet toekomt. De enigen die rechten hebben op dat geld (honderden miljoenen euro's per jaar!), dat zijn de mensen die behoefte hebben aan inburgeringscursussen, of taalcursussen. Zij zijn tot op heden het kind van de rekening.

inburgeringsexamen buitenland wordt moeilijker

2008-01-31T09:08:00.000-08:00

Op 30 januari 2007 was er een overleg in de Tweede Kamer over het examen inburgering buitenland. Gesproken werd over het voorstel om het examen moeilijker te maken. Dat examen wordt sinds 15 maart 2006 verplicht afgelegd op ambassades in veel landen buiten Europa door mensen die als partner of toekomstige partner van een Nederlander naar Nederland willen verhuizen.

Dat examen is inmiddels door ruim 8000 mensen gedaan. In het eerste half jaar dat het examen gedaan werd (maart – oktober 2006) waren er ongeveer 1500 kandidaten aan de beurt geweest, sindsdien is het aantal kennelijk weer wat bijgetrokken. Vóór 2006 waren er grotere aantallen immigranten die met een MVV naar Nederland kwamen. Een onduidelijk aantal immigranten valt nu buiten de cijfers omdat zij via België of Duitsland naar Nederland komen.

Veel politici vinden het examen te makkelijk. Bij invoering is afgesproken dat het niveau A1-min gehaald moest worden door de kandidaat-immigranten. Het niveau A1-min is als het ware een lijntje langs een schaal tussen 10 en 80. Het lijntje van A1-min ligt over het getal 16. Als je 16 punten scoort op de taaltoets, dan heb je dus niveau A1-min.

De eerste verzwaring die minister Vogelaar nu wil doorvoeren gaat ongeveer als volgt: de term A1-min en het aantal van 16 punten blijven bestaan. Maar je moet enkele vragen meer goed beantwoorden om aan die 16 punten te kunnen komen. Het is eigenlijk heel gek: je neemt dezelfde toets af, je rekent wat minder dingen goed, en je geeft dan hetzelfde cijfer. Deze verzwaring, en vooral de manier waarop die verzwaring wordt geregeld, is bizar. Er wordt als argument dan bij gezegd dat de eerdere indeling niet deugde en dat het allemaal niet goed was afgestemd. Met die visie zijn de oorspronkelijke makers (Cinop) het helemaal niet eens. De onderzoekers en contra-onderzoekers buitelen over elkaar heen.

Nu al die onderzoeken naar de meetbaarheid van het (lage) niveau elkaar opvolgen zonder eenduidige conclusie, vinden veel politici dat het allemaal te lang geduurd heeft.

Bij het Algemeen Overleg gisteren in de Tweede Kamer was alleen de SP van mening dat meer onderzoek naar de manier van meten nodig is. Alle anderen vonden dat zo snel mogelijk de lat hoger gelegd moet worden.

Minister Vogelaar vindt zelf dat ze het slachtoffer is van een wet die door haar voorgangster Verdonk is ingevoerd. Ze heeft er volgens eigen zeggen al heel wat grijze haren bij gekregen dankzij dit dossier. Ze vindt het hoogst onaangenaam dat de methode van meten niet blijkt te kloppen en dat er eigenlijk niet goed valt te meten op dit niveau. Volgens Vogelaar was dat niet te voorzien geweest. Daarmee gaat ze trouwens wel voorbij aan kritiek die vóór de invoering door wetenschappers al werd geuit. De buitelende onderzoekers buitelden ook al vóór 2006. Trouwens, mevrouw Verdonk heeft toen zij de wet voorbereidde en invoerde niet willen meewerken aan het vaststellen van een hogere norm dan A1-min. Zij voorzag grote weerstand en juridische problemen als de norm op A1 gesteld zou worden. Het was toen o.a. de Partij van de Arbeid (en mevrouw Vogelaar incluis) die op dat moment aandrong op het vaststellen van niveau A1!

Maar nu ziet Vogelaar wel een oplossing: als je niveau a1-min afschaft, en daarmee erkent dat dat niveau eigenlijk te laag is om goed te kunnen meten, dan kun je dezelfde toets ( de telefoontoets op de ambassade ) heel goed behouden. Je kunt dan beter niveau A1 als norm nemen. Je hoeft dan ook niet onaangenaam te sjoemelen met het examen zoals nu tijdelijk even gebeurt. (Handhaven A1-min niveau, 16 punten als slaaggrens, maar dan met het minder snel goedkeuren van sommige antwoorden).

Vogelaar zou graag zien dat niveau A1 wordt ingevoerd als toelatingsnorm. Het aantal punten dat dan gehaald moet worden bedraagt 26. Die score is moeilijker te behalen. Het heeft enorme consequenties voor hen die een MVV aanvragen, en Vogelaar bekende dat het juridische problemen zou kunnen opleveren. Ze dacht die te kunnen oplossen als er middelen worden vrijgemaakt die het mensen in verre landen mogelijk maakt om lessen te kunnen volgen om aan de nieuwe zware norm te kunnen voldoen. Je zou kunnen denken aan toegankelijke internet-lessen voor mensen die in een ver land zich moeten voorbereiden op het examen, of aan andere manieren van onderwijs.

Vogelaar wees erop dat volgens statistieken de wet inburgering buitenland wel het gewenste resultaat lijkt te hebben opgeleverd: aanzienlijk minder Turkse en Marokkaanse jongeren halen hun import-partners uit eigen land.

Het geld dat gemoeid zal zijn met het verplaatsen van het inburgeringstraject (namelijk het behalen van het niveau A1) kan natuurlijk bespaard worden op de huidige inburgeringscursussen zoals die nu in Nederland gegeven worden. Want een deel van de inburgering vindt dan immers in land van herkomst plaats, … dat scheelt natuurlijk een slok op een borrel … De mensen die in dit visioen nog naar Nederland komen hebben al een aardig niveau bereikt…

Vogelaar stelt dus twee dingen voor: op 15 maart 2008 een voorlopige, zij het wat rommelige, ongelukkige aanpassing van het A1-min niveau, zodat het examen een beetje moeilijker wordt… En ondertussen verder onderzoek met als uitkomst dat niveau A1 als norm voor het toelatingsexamen wordt ingevoerd. Het onderzoek dat dan nu eerst gedaan wordt, kan gebruikt worden om definitief het niveau A1-min naar de prullenbak te verwijzen en af te schaffen.

Volgens de meeste politici moet alles nu toch wel snel gebeuren, nog veel sneller dan mevrouw Vogelaar voorstelt.

Bij het Algemeen Overleg gisteren in de Tweede Kamer viel met name mevrouw Van Toorenburg (CDA) op. Zij bleef er keer op keer op hameren dat zij met de eerste aanpassing niet wilde wachten tot 15 maart. Zij wilde dat de wijziging onmiddellijk inging. Omdat zij hierop bleef hameren, stelde heer Kamp (VVD) voor om een plenair debat van de Tweede Kamer te beleggen. Kamp dacht natuurlijk, ik moet het ijzer smeden als het heet is … Komende week al komt dat debat. Ook de PVV (Fritsma, ex- IND-man) wilde heel graag een plenaire vergadering, want ja, als er lekker tegen de “ buitenlandse profiteurs” tekeer kan worden gegaan, dan zal de PVV daar graag aan meedoen. PVV stelde voor om niveau A2 te vragen van toekomstige immigranten, of liever een nog hoger niveau, namelijk Staatsexamen NT2 II. Dat is helemaal goedkoop, en eigenlijk bereik je daarmee ook het door de PVV gewenste doel, namelijk niemand er meer in …

Of mevrouw Van Toorenburg volgende week tijdens het debat zal volharden in haar wens om stante pede de verzwaring door te voeren, valt nog te bezien. Politiek is niet alles altijd te voorzien. Vogelaar dacht dat het misschien wel een beetje lastig kon worden om eerder gedane toezeggingen ( dat er tot 15 maart 2008 niets zou veranderen) overboord te zetten, maar ze zou het nog laten weten aan de vooravond van het debat…

Kamp wilde eigenlijk ook heel snel actie. Hij wil heel snel dat aspirant-immigranten een veel hoger niveau van inburgering zouden laten zien. Het hoefde van hem niet per se dat die immigranten Nederlands kenden, Engels mocht ook. Wel vond hij het nodig dat deze immigranten in woord en geschrift hun kwaliteiten konden laten zien. Welke niveau hij precies verwachtte ( Nederlands dan wel Engels) was onduidelijk. Maar het moest een veel hoger niveau zijn dan nu. Hij nodigde Vogelaar min of meer uit om aan te geven wat wenselijk zou zijn. Opmerkelijk was dus dat Kamp kennis van het Nederlands van ondergeschikt belang leek te vinden. Over de Kennis van de Nederlandse Samenleving wed trouwens al helemaal niet gesproken tijdens het algemeen overleg. Kamp zal in de tweede kamer de komende week wel van zich laten horen. Wat hij precies zal voorstellen is natuurlijk afhankelijk van de machinaties van hemzelf in combinatie met mevrouw Van Toorenburg.

De SP vond d at er nog steeds teveel vragen zijn blijven liggen bij de telefoontoets als middel überhaupt. Het instrument is volgens Jansen zo discutabel dat meer onderzoek afgewacht moet worden.

Minister Vogelaar werd door haar partijgenoot Depla vooral gesteund, maar hij had weinig toe te voegen dan het uitspreken van zijn vertrouwen: hij dacht dat de minister het wel goed zou afhandelen …

Andere politici waren niet aanwezig bij het Algemeen Overleg.

Volgende week is de meest waarschijnlijke uitkomst: A1-min wordt per 15 maart 2008 een beetje aangepast, met nattevingerwerk: enkele makkelijke taalopgaven die bijna iedereen goed heeft zullen niet meer meetellen bij het behalen van de noodzakelijke 16 punten. In de tweede plaats zal Vogelaar aan de Tweede Kamer middelen vragen ( geld) om faciliteiten te scheppen voor kandidaat-immigranten die zich in hun eigen land gaan voorbereiden op de taaltoets maar dan voor het veel moeilijkere niveau A1 (26 punten).

Wordt vervolgd.

staatsexamen nt2 dan wel inburgeringscursus

2008-01-17T23:26:00.000-08:00

Dit staat op de site van blik op werk, die het keurmerk verzorgt.

Alle vetgedrukte meldingen zijn de officiële formuleringen op de site over het keurmerk. Het commentaar van mij is minder vet gedrukt.

http://inburgeren.blikopwerk.nl/

Inburgeraars die zelf een inburgeringscursus moeten inkopen, kunnen hiervoor een lening aanvragen. De cursus moet dan wel worden ingekocht bij een opleidingsinstelling met het Keurmerk Inburgeren. Ook inburgeraars die door het behalen van het Staatsexamen NT2, programma I of II aan de inburgeringsplicht willen voldoen, kunnen een lening en vergoeding aanvragen. De cursus moet dan ook wel worden ingekocht bij een opleidingsinstelling met het Keurmerk Inburgeren.

Hoe onlogisch dit is, volgt uit de verdere beschrijving op deze site van het doel van het keurmerk.

1. Doel van het Keurmerk Inburgeren is kwaliteitsborging bij de aanbieders van inburgeringscursussen en transparantie van de markt, zodat de inburgeraar tijdens het keuzeproces en tijdens de voorbereiding op het examen een goede keus kan maken. En zodat hij de garantie heeft van een kwalitatief goede cursusaanbieder.

Hier wordt expliciet gesproken over aanbieders van inburgeringscursussen. Een instelling als Volksuniversiteiten of Technische Universiteit Delft, of andere universiteiten die over het algemeen goede nt2-opleidingen verzorgen ter voorbereiding op Staatsexamens, zouden buiten deze formuleringen vallen. Zij bieden immers geen inburgeringscursussen aan. Als zij al een keurmerk aangevraagd zouden hebben, is dat vast en zeker op oneigenlijke gronden gebeurd, namelijk om mogelijke cursisten die zich voorbereiden op het Staatsexamen NT2, niet van hun instellingen te weren. Van de TU Delft heb ik begrepen dat zij om deze reden inderdaad bezig zijn om dit kerumerk aan te vragen. Al met al wordt op deze manier de inburgeraar absoluut niet geholpen om een goede keus te maken bij het kiezen van een cursus. Zoals het nu is, lijkt het erop dat een inburgeraar die zich wil voorbereiden op het Staatsexamen NT2, moet zoeken naar een instelling die ook een heel ander product aanbiedt, te weten een inburgeringscursus, waarin hij helemaal niet in is geïnteresseerd. Alleen een NT2 cursus aan zo´n instelling levert hem de lening en vergoeding op van maximaal 3000 euro.

Verderop op de site staat het volgende:

2. U kunt aan het Keurmerk Inburgeren deelnemen als u:

een rechtspersoon bent
ingeschreven staat bij de Kamer van Koophandel
en in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf werkzaamheden verricht, gericht op het toeleiden van inburgeringsplichtigen naar het inburgeringsexamen.

Hieruit kun je nogmaals afleiden dat het eigenlijk niet toegestaan is om een keurmerk aan te vragen, als je de mensen die je toelaat op je cursus voorbereidt op iets anders dan het inburgeringsexamen. Zoals ik hierboven ook al beschreef. Nazoeken op de lijst van instellingen die al een keurmerk hebben levert op dat o.a. de Vrije Universiteit en de Volksuniversiteit in Haarlem daar wel op staan. Uit de beschrijving van het feitelijke aanbod van deze twee taalaanbieders blijkt vervolgens dat zij geen inburgeringscursussen aanbieden. Kennelijk is het keurmerk aan deze instellingen onterecht verleend. Bij de toekenning van het keurmerk is de procedure als volgt: de instelling vraagt het aan, het wordt zonder slag of stoot verleend, zonder controle vooraf, en in de toekomst (…..) zal via een audit ooit gecontroleerd gaan worden of dit terecht is geweest …..

Dit klopt niet.

moderne bevolkingspolitiek

2008-01-06T23:28:00.001-08:00

Moderne bevolkingspolitiek

Op 30 januari 2008 wordt volgens planning de formele beslissing genomen om het toelatingsexamen voor immigranten van buiten de EU moeilijker te maken. Onderzoek heeft aangetoond dat “te weinig” kandidaten zakken. De instroom van nieuwkomers wordt volgens de politiek niet in die mate tegengehouden als verwacht werd.

Het toelatingsexamen ( basisexamen inburgering) bestaat uit twee onderdelen: een taaltoets (Toets Gesproken Nederlands) en een toets over Nederlandse wetenswaardigheden (Toets Kennis over de Nederlandse Samenleving). Voor beide onderdelen moet de kandidaat-immigrant slagen, pas dan kan hij of zij verdergaan in de procedure voor een permanente verblijfsvergunning.

Sinds de invoering van het examen in maart 2006 zakt minder dan tien procent van de deelnemers voor het huidige examen. Om dat percentage zakkers te verhogen, stelt de minister nu voor om de taaltoets (TGN) moeilijker te maken. Kandidaten moeten meer punten scoren voor hetzelfde resultaat. Ze moeten op dezelfde vragen dus betere kennis van het Nederlands kunnen aantonen dan het geval was. De beoordeling van de TGN wordt aangepast. Opmerkelijk is dat wel de beoordeling van de TGN wordt aangepast, maar dat over de KNS niets wordt gezegd.

Het zou erg makkelijk zijn om de normering van de KNS aan te passen. Nu moeten kandidaten 21 van 30 vragen goed beantwoorden. Waarom geen 22 of 23 of 24? Met een simpele rekensom zou je dan met het grootste gemak kunnen bepalen hoeveel procent van de kandidaten je zou laten zakken. Je zou dan “heel precies”(?) kunnen reguleren hoeveel immigranten die zich melden aan de poorten van de ambassades er wel of niet doorgelaten mogen worden. Bij het ophogen van de normering voor de KNS zou per extra goedbeantwoorde vraag het aantal immigranten meetbaar veranderen. Om fraude die na verloop van tijd zou kunnen ontstaan te voorkomen zouden per half jaar, ik noem maar wat, de databank van weetjes over Nederland kunnen worden aangepast. Over de aard en inhoud van de huidige vragen en antwoorden van deze KNS spreek ik hier maar niet. In de huidige databank zitten 100 vragen, maar het moet niet moeilijk zijn om eens per zes maanden nog eens een vergelijkbaar product te realiseren. Politici die denken dat de immigrantenstroom met doordacht beleid kan worden gereguleerd zouden zich heel wat werk kunnen besparen als zij dus de KNS-normering zouden aanpassen. Maar ze lijken niet te willen kiezen voor de makkelijke weg.

Nee, niet de normering van de KNS wordt aangepast. Wel de normering van de TGN. En dat heeft heel wat voeten in de aarde. Voorlopig is er nog geen overeenstemming tussen de wetenschappers en onderzoekers over hoe zij dit varkentje zullen wassen. Wel vreemd is het dat de minister dan maar “for the time being” een noodmaatregel heeft bedacht: reken bijvoorbeeld gewoon wat minder punten voor de eerste goede antwoorden die een kandidaat geeft bij de taaltoets en dan zullen we ook wel “wat” minder geslaagde kandidaten krijgen. Weliswaar riekt dit naar nattevingerwerk, maar ja … nood breekt wet. Er bestaat een “target” van 25%: het zou wenselijk zijn als er 25% van de kandidaten zou zakken.

In de Verantwoording ( een wetenschappelijke onderbouwing van de TGN) meldt het CINOP, dat de TGN heeft ontwikkeld en helpt uitvoeren, dat men vermoedt dat ongeveer 20% van de kandidaat-immigranten zou kunnen zakken voor de TGN. Maar, zo valt verder te lezen, dat percentage zou ook veel lager kunnen uitvallen, omdat mensen zich misschien pas na grondige voorbereiding op het examen, zullen opgeven. Het examen kost geld, een eventuele cursus kost geld, dus ja, inderdaad, een kandidaat zal zich niet onvoorbereid melden bij de ambassade en daarom zou dat percentage lager kunnen uitvallen. Ook zou het percentage veel lager kunnen uitvallen omdat bijvoorbeeld analfabeten of zwakbegaafden sowieso niet zullen deelnemen aan het examen, omdat zij ondanks mogelijk grondige voorbereiding niet de moed zullen hebben om zich te melden bij de ambassade voor een examen. Het CINOP heeft weliswaar beweerd dat de TGN ook door analfabeten gemaakt kan worden, maar die bewering is vanaf het begin in twijfel getrokken door deskundigen. Als deze groep dus niet meer de moeite neemt om deel te nemen aan het examen uit angst voor of onbekendheid met examendoen in het algemeen, zal ook daarom het percentage zakkers voor het huidige toelatingsexamen lager zijn dan oorspronkelijk geraamd door het CINOP. Nog een andere reden waarom het percentage zakkers lager kan zijn dan door het CINOP destijds verwacht, is dat mensen die denken dat zij zouden kunnen zakken, om die reden kiezen voor de België-route.

Het CINOP heeft zich in de Verantwoording erg op de vlakte gehouden over mogelijke immigratie-effecten van de TGN. (Het CINOP schrijft trouwens niet dat men vermoedt dat het percentage hoger dan 20% kou kunnen uitvallen.) Maar men lijkt dus achteraf wel gelijk te hebben gekregen met het vermoeden dat invoering van het examen heeft geleid tot voorbereiding op het toelatingsexamen door de kandidaat-immigranten.

Het CINOP heeft jarenlang onderzoek gedaan voordat de TGN in de huidige vorm tot stand is gekomen. Het CINOP lijkt ook de partij te zijn die dwarsligt bij het veranderen van de huidige normering. Men heeft ooit een Verantwoording geschreven bij de TGN en daarin staat precies beschreven waarom de TGN die tot op heden werd afgenomen, inclusief de huidige normering, betrouwbaar is. Als op gezag van de minister nu aan de goede antwoorden geprutst gaat worden, zo zal de redenering van CINOP zijn, verliezen de Verantwoording en het examen, hun geldigheid.

Het sleutelen aan de normering van de TGN is als het trekken aan een kaart in een kaartenhuis. Er zullen heel wat mensen blij zijn als dat kaartenhuis gaat doen wat het meestal doet: inzakken…

Sleutelen aan de normering van de KNS zou stukken makkelijker zijn.

Je zou natuurlijk ook kunnen voorstellen dat je alle niet-westerse kandidaat-immigranten met blauwe ogen aan de grens zou tegenhouden. Je zou na verloop van tijd kunnen uitrekenen of die maatregel uiteindelijk zou leiden tot het tegenhouden van 25% van de potentiële immigranten.

Het basisexamen inburgering is bedacht om de instroom van sommige groepen immigranten , met name kansarmen, analfabeten, te beperken. Of dat doel op den duur bereikt wordt is de vraag. Of dat wenselijk is ook de vraag. Wie weet welke behoefte de arbeidsmarkt volgend jaar heeft? Met hetzelfde gemak laten we dit hele gedoe met het basisexamen wel weer schieten als we in Nederland denken dat we goedkope gastarbeiders nodig hebben. Moreel en politiek is het laatste verhaal echter niet zo goed te verkopen …

uitzending gemist gisteren?

2007-12-11T23:16:00.000-08:00

Creatief boekhouden! Het spreekt voor zich dat reintegratie-bedrijven en andere "taalaanbieders" in hun jacht op de honderden miljoenen inburgeringseuro's creatief boekhouden. Geld verdienen wint het al gauw van nobeler doelen wanneer die nobele doelen zoals onderwijs worden overgeheveld naar de private sector. Een heel verhelderende reportage op netwerk-tv gisteren. Vooral ook wat betreft de houding van de onvermoeibare positiva Vogelaar. Het is werkelijk niet te geloven dat zij zichzelf nog vertrouwt. Ze blijft er maar op hameren dat het nu allemaal snel goed zal komen en dat accountantsbedrijven binnenkort de fraude-plegende aanbieders van reintegratiecursussen aan de schandpaal zullen spijkeren. Vogelaar wil liever niet dat in de publieke opinie iets doorklinkt van de huidige praktijk: lege leslokalen plus gesjoemel met af te leggen inburgeringsexamens. De beelden van de leslokalen in het filmpje waren schokkend, de interviews met directeuren van aanbieders van cursussen eveneens. Aan het eind van het programma wordt het wel heel duidelijk hoe Vogelaar denkt en doet: de interviewer vraagt aan de Haagse (allochtone) wethouder die naast de minister staat of het in Den Haag ook voorkomt, dat gedoe met die lege leslokalen en de rommelende aanbieders. Voordat die brave borst van een wethouder ( Den Haag is een stad waar enkele tienduizenden(!) kandidaten wonen voor de bedoelde inburgeringscursussen) een kans krijgt om te antwoorden, grijpt Vogelaar de microfoon. De wethouder kijkt beduusd, en de minister verklaart dat er werkelijk opgetreden zal worden. De wethouder komt niet meer aan het woord...voor spek en bonen is hij voor de camera gesleept. De arrogantie van de macht... Dat gesjoemel: daarmee zijn de ROC's (volwasseneducatie) in de loop der jaren eigenlijk groot geworden. Daar was het al jaren een genante vertoning hoe op creatieve wijze de presentielijsten werden ingevuld, door mijzelf incluis. Daar was het al heel lang even genant om te ervaren hoe je cursisten moest toetsen aan het eind van de inburgeringscursus. Absenten moesten zo voorzichtig mogelijk benaderd worden...en dat is echt heel voorzichtig...met veel begrip...en aan het eind van de cursus moest je dan als docent met de natte vinger een aanwezigheidsverklaring (destijds 80%) ondertekenen. Deed je dat niet, dan wist je dat de cursist vervelende post kon krijgen van de gemeente, sociale dienst of welke nare instantie dan ook... Nou, dat soort post gun je niemand. Er waren dus allerlei mechanismes om de boekhouding kloppend te krijgen. De vaak volstrekt zinloze, want veel te moeilijke examens (profieltoetsen) die werden afgenomen werden alleen afgenomen, omdat, net als nu, bij een uitslag van een examen de cursist een handtekening kon zetten. Dan was hij of zij immers op school, althans opgetrommeld. Door die handtekening verklaarde de cursist dat hij of zij de cursus volgens de eisen van de (toenmalige) wet had afgerond...en na die handtekening kon de school geld vangen voor de cursist. Het ging dan om een bedrag van 5000 euro per cursist per jaar. ( zo duur is het ongeveer). Misschien blijkt er nu dus inderdaad niet zoveel veranderd, alleen dat de klassen kennelijk leger zijn geworden dan ze al waren. En dat de ROC's hun monopoliesituatie zijn kwijtgeraakt ten gunste van de nieuwe "aanbieders". En dat de nt2-docenten hun arbeidsvoorwaarden hebben zien verslechteren tot een schrikbarend niveau, waarop zij geen zelfstandig financiëel bestaan kunnen opbouwen. Wat dat laatste betreft is er misschien hoop: omdat de aanbieders ook worden afgerekend op het slagingspercentage van hun cursisten, en omdat een deel van het examen binnen de muren van de school door eigen docenten kan worden afgenomen zit er in het decentrale deel van het examen een aardige mogelijkheid tot fraude, lees omkoping. Je kunt het zo gek niet bedenken, of het is werkelijk mogelijk in het moderne inburgeringsonderwijs... En uiteindelijk wordt ook mevrouw Vogelaar straks afgerekend op het slagingspercentage van de verplichte en behoeftige inburgeraars. Zo lijkt de cirkel rond en komt iedereen tot elkaar. De parlementaire enquete komt dan later...

zie ook www.bvnt2.org, dd 12-12-2007

inburgeren anno 2007: lege lokalen

2007-12-05T23:40:00.000-08:00

Het gaat op dit moment niet goed met de inburgeringscursussen in Nederland. De klassen zijn leeg, docenten worden ontslagen. Het vreemde is dat er juist ook nu honderden miljoenen euro's op de plank liggen om die inburgeringscursussen te verzorgen. Er is dus geen gebrek aan geld en er lopen veel docenten rond die zelfs op basis van slechte, tijdelijke, freelance arbeidsvoorwaarden aan de slag zouden willen. Maar ja, zonder leerlingen is het moeilijk lesgeven.
Deze week, op 3 december, was er een manifestatie in Rotterdam, georganiseerd door minister Vogelaar. Daar luidde de algemene toon: ja, is helemaal waar, het gaat niet goed nu, maar vanaf vandaag gaat het allemaal beter worden.
De achterliggende gedachte is dat veel mensen (250.000-500.000) een inburgeringsachterstand hebben. Dat zijn voor het grootste deel mensen die de afgelopen jaren in Nederland zijn komen wonen. Bedoeld worden met name niet-westerse volwassen immigranten. Daarnaast blijft de instroom van nieuwkomers doorgaan, zodat ook dezen een achterstand kunnen oplopen als hen niet snel een cursus wordt aangeboden. Ook in dat geval wordt traditioneel meestal gedacht aan niet-westerse immigranten, maar er wordt ondertussen steeds vaker gefluisterd dat ook de nieuwe immigranten uit Oost-Europa in aanmerking zouden moeten kunnen komen voor een (verplichte) inburgeringscursus. Kortom aan mogelijke cursisten geen gebrek, niet nu en ook niet in de toekomst.

Er is dus heel wat mis met al die miljoenen die ergens liggen te wachten om uitgegeven te worden. Ergens hapert er kennelijk iets in de bureaucratische molen. Het zal tezijnertijd wel leiden tot een parlementaire enquete. Want hoe kan dat nu? En waar blijft al dat geld?

Op de manifestatie waren vooral veel gemeentelijke en landelijke ambtenaren aanwezig, bestuurders en bureaucraten. Daarnaast waren er veel vertegenwoordigers van reïntegrateiebedrijven en andere instituten die inburgeringscursussen (willen) ontwikkelen dan wel aanbieden. Het wemelt inmiddels van de inburgeringsbedrijfjes. Ze staan te popelen om de klaarliggende miljoenen te incasseren in ruil voor de te leveren diensten. Maar als de inburgeringsgelden niet binnen afzienbare termijn werkelijk worden gespendeerd, lopen deze bedrijven gevaar dat zij hun gedane investeringen als weggegooid geld zullen moeten afboeken en zich met ander werk moeten gaan bezighouden.

Tot voor kort (zomer 2007) werden inburgeringscursussen op basis van een monopoliepositie georganiseerd door regionale opleidingscentra (ROC's), bijna alle inburgeringsgelden vonden daarheen hun weg. Maar ook de ROC's krijgen nu nauwelijks leerlingen binnen hun muren: er worden docenten ontslagen. De afgelopen twee jaren zijn al op grote schaal NT2-docenten gedwongen overgeplaatst naar andere ROC-afdelingen.

De enigen die tot op heden lijken te profiteren van de enorme geldstromen zijn de ambtenaren die de registratie van de honderdduizenden mogelijke cursisten verzorgen. Daar wordt veel tijd aan besteed. De inburgeringsplichtigen worden opgeroepen, moeten een liefst zo uitgebreid mogelijk intakegesprek voeren en zouden vervolgens in een schoolbank terecht moeten komen. En daar gaat het fout.

Zou het kunnen zijn dat al die cursisten er gewoon geen zin in hebben? Ja, dat kan. Het klinkt niet erg aardig, het is geen sociaal wenselijk antwoord, maar ik denk dat dit heel goed mogelijk is.
Al die ambtenaren kunnen het zich vast niet goed voorstellen, maar de meeste kandidaten voor deze cursussen zijn gewone mensen die zich liever niet zo stipt de wet laten voorschrijven. Mensen die liever hun eigen verantwoordelijkheid bewaren, mensen die hun gezonde buik vol hebben van de ongebreidelde bemoeizucht van een betuttelende overheid: inburgeren, hoezo....
Mensen willen misschien meedoen, zij het op hun eigen manier. In wezen komt iedereen naar Nederland omdat het hier beter is dan waar men vandaan gekomen is... En als je iets wilt bereiken, vereist dat een bepaalde vorm van meedoen.
Dat immigranten de taal moeten beheersen als zij in Nederland iets willen bereiken, daarvan is eigenlijk iedereen doordrongen. Ik ben deze categorie van immigranten tegengekomen vanaf 1974, toen ik mijn eerste lessen Nederlands gaf aan gastarbeiders. En dat ene besef leefde bij iedereen zonder uitzondering. Toen en nu. Gelukkig zijn de leermiddelen erg verbeterd.
Maar om bij een inburgeringsexamen vragen voorgeschoteld te krijgen als: is homoseksualiteit strafbaar? of hoe lang duurde de oorlog tegen Spanje? ... dat schiet helemaal in het verkeerde keelgat. Je kunt immigranten wel een taalcursus aanbieden, maar naar de rest heeft nooit iemand gevraagd.

De vraag blijft nog even liggen: waarom blijven die lokalen leeg?

Het is echt te simpel om de bureaucratie de schuld te geven, of Verdonk, of Vogelaar.
Het was te voorzien dat de invoering van een nieuwe wet inburgering, gepaard aan de nieuwe verplichting om te slagen voor een examen, moeilijkheden met zich mee zou brengen. Maar dat het gevolg zou zijn dat met onmiddellijke ingang de lokalen leeg zouden blijven had niemand voorzien.
De gemeenten beschikken kennelijk niet over de middelen om de door hen gesorteerde kandidaten voor de inburgeringscursussen ook werkelijk fysiek de klas in te krijgen.
Waarschijnlijk gaat het om een groep waarvan velen werken, zij het niet altijd helemaal legaal. Van degenen die niet werken zijn er vervolgens velen moeder met kind(eren), voor wie door de meeste aanbieders van inburgeringscursussen geen kinderopvang wordt gerealiseerd. Of er zijn zieken, ouderen, of mensen die om andere redenen op dit moment verhinderd zijn om op de geenste uren in de schoolbanken te verschijnen. Je zou kunnen zeggen dat die redenen niet helemaal geldig zijn, want nogal vergezocht: als je werkelijk iets zou willen, dan vind je immers vast en zeker een oplossing.
Dus er moet nog een reden zijn.
Inburgeringsplichtigen hebben drie en half jaar de tijd om het examen te halen. In de praktijk is daarvan eigenlijk het eerste jaar nu bijna verstreken. (zonder veel resultaat). De meeste inburgeringsplichtigen wachten nu af. Als zij zouden zakken voor het inburgeringsexamen ( en dat is voor meer dan de helft van de kandidaten een reële optie), bestaat de kans dat de cursuskosten verhaald worden. Nou, gekke henkie, denken deze inburgeringsplichtigen dan natuurlijk: ik probeer voorlopig wel onder dat examen uit te komen, want als ik zak, en die kans is groot, dan moet ik misschien enkele duizenden euro's betalen. De inburgeringsplichtigen reageren dus erg menselijk. Het is natuurlijk niet zeker of zij het cursusgeld in werkelijkheid zullen moeten betalen (je kunt bijvoorbeeld van een kale kip weinig plukken), maar volgens de huidige formuleringen komt het erop neer, dat de gemeenten de eventuele kosten KUNNEN verhalen op zakkende inburgeraars. Deze onduidelijkheid stimuleert natuurlijk niet echt...

begeleiding basisexamen inburgering

2007-12-05T23:19:00.000-08:00

Wil je weten hoe je partner ( en jij) zich kan (kunnen) voorbereiden op het basisexamen inburgering? Neem dan contact met me op. Ik ben goed op de hoogte en wil je graag helpen.

basisexamen inburgering, slagingsnorm

2007-12-05T23:01:00.000-08:00

Minister Vogelaar heeft op 28 november een brief gepubliceerd met een voorstel tot aanpassing van de zak/slaag-grens voor het basisexamen inburgering. Dit examen is een soort toelatingsexamen voor buitenlanders die zich in Nederland willen gaan verstigen.
Vogelaar wil het moeilijker maken voor buitenlanders om dit examen te kunnen halen. Ze heeft onderzoek laten doen naar de huidige normering en naar mogelijkheden om die normering aan te passen. Het gaat daarbij om het onderdeel Toets Gesproken Nederlands, één van de twee onderdelen van het basisexamen.
Samengevat kan zeggen dat de verschillende onderzoekers (TNO en RCEC) niet goed weten hoe zij de huidige normering moeten beoordelen, en eventueel zouden moeten aanpassen, omdat zij geen toegang hebben tot (geheime) bedrijfsgegevens die ten grondslag liggen aan de huidige beoordeling. Voor de beoordeling van examenkandidaten wordt gebruik gemaakt van een computer en een in de computer (aan de toets gekoppeld) geprogrammeerd beoordelingsmodel. Voor een deel van de opdrachten ( zinnen moeten worden nagezegd) worden door de computer per zinnetje punten uitgedeeld. Voor andere delen van de toets wordt op een dichotome wijze geoordeeld: daar wordt gezegd goed/fout, herkenbaar/onherkenbaar, bijvoorbeeld bij het noemen van het aantal poten onder een stoel, of bij het noemen van een tegenstelling ( goed-slecht/fout). Die laatste dichotoom beoordeelde categorie items levert niet geen groot probleem op. Maar de nazegzinnen zijn voor allen die dit examen willen onderzoeken veel problematischer.
De resonansgroep, die in de aanloopperiode van het basisexamen inburgering bestond, is uiteindelijk stukgelopen, uiteengespat en opgeheven vanwege de vele vraagtekens met betrekking tot de beoordelingsmethodiek. Ook deze resonansgroep (een groep wetenschappers) kreeg geen informatie over de manier waarop punten konden worden gescoord voor de TGN. Daarnaast had de resonansgroep, net als later TGN en RCEC, kritiek op het überhaupt moeilijk meetbare A1-min niveau (zo laag dat het eigenlijk niet goed te beoordelen is) en op tal van andere punten.
Na de resonansgroep heeft het TNO zich proberen te ontfermen over de evaluatie van de TGN. Daarbij speelde opnieuw de geheime beoordelingsmethodiek een belangrijke rol.
TNO ontwikkelde zelf een alternatief model en heeft uiteindelijk ook de nazegzinnen willen beoordelen volgens een goed/fout, dan wel herkenbaar/onherkenbaar model. Op die manier komen zij tot een overzichtelijke mogelijkheid ter beoordeling: ze willen de goede/foute nazegzinnen percentueel vastleggen, net als het aantal goedgenoemde tegenstellingen en goede antwoorden op korte vragen. Dat houdt een enorme versimpeling van het examenbeoordelingsmodel in. De computer die het examen beoordeelt bekijkt niet of een zinnetje globaal goed of fout is, maar telt het aantal woorden per zin, telt het aantal goede en foute woorden per zin, geeft meer punten aan lange zinnen dan aan korte, geeft misschien hier en daar bonuspunten voor lange woorden, samengestelde woorden, en goede woordvolgorde … wie zal het zeggen… Deze nauwkeurig geprogrammeerde beoordelingsmethodiek is het geheim van de makers en huidige uitvoerders van het examen. Het bedrijfsgeheim wordt beschermd wegens grote financiële belangen: het product TGN kan de komende jaren een omzet genereren van 20 tot 30 miljoen euro per jaar. Als zou blijken dat het toelatingsexamen naar tevredenheid werkt, wordt dezelfde toets ook in Denemarken, Oostenrijk en mogelijk tal van andere Europese landen ingevoerd, zodat de financiële belangen nog vele malen groter worden.
De versimpelde beoordelingsmethodiek die is ontwikkeld door TNO, is bij blijvend gebrek aan toegang tot de geheime methodiek van CINOP/ORDINATE opnieuw gebruikt door RCEC, (onderzoeker P.F. Sanders). Ook RCEC vraagt in haar advies bovenal om het beschikbaar stellen van de nog steeds geheime data.
In de brief van Vogelaar van 28 november 2007 worden enkele zeer interessante feiten duidelijk.
In de eerste plaats blijkt dat het CINOP, dat vanuit Nederland verantwoordelijk is voor het reilen en zeilen van het basisexamen inburgering nog steeds overhoop ligt en komt te liggen met instellingen die proberen om de TGN aan een verantwoorde evaluatie te onderwerpen. Het CINOP maakt haar standpunt trouwens niet zelf publiekelijk en treedt alleen naar buiten via uitingen van de minister. Het CINOP reageert kennelijk liever niet zelfstandig in het openbaar. In de brief van Vogelaar wordt melding gemaakt van de wenselijkheid om “tot een weloverwogen en gedeelde onderzoeksopzet” te komen. Dit betekent niets anders dan dat tot op heden het CINOP niet heeft willen meewerken aan de onderzoeken die achtereenvolgens de resonansgroep, TNO en RCEC hebben proberen te doen. Het CINOP voelt zich verplicht aan het bedrijfsgeheim. Bovendien zou de betrouwbaarheid van de TGN een genadeloze deuk kunnen krijgen als de beoordelingsmethodiek echt openbaar wordt.
Voor een definitieve aanpassing van de zak/slaag-grens moeten nog heel wat bergen verzet worden. Voor het gemak heeft de minster maar weer eens een zoveelste onderzoek aangekondigd…
Omdat de minister kennelijk aan voelt komen dat het (door de hardnekkige geheimhouding van de beoordelingsmethodiek) wel eens heel moeilijk of onmogelijk kan worden om de TGN op A1-minniveau (huidige norm ligt bij 16 punten, op een schaal tussen 10-80 punten) te handhaven, stelt zij voor dit moeilijk meetbare A1-minniveau in de toekomst eigenlijk buiten de orde te verklaren. Zij suggereert dat het niveau van het basisexamen inburgering van A1-min naar A1 zou kunnen worden opgeschroefd. Als dat gebeurt, hoeft het CINOP voorlopig geen openbaarheid van data te geven, want het politieke doel ( analfabete en laagopgeleide buitenlanders aan de grens tegenhouden) lijkt dan makkelijk haalbaar: het niveau A1 vereist een TGN-score van 26 punten en zal een grotere kans opleveren om de “politiek gewenste” 25% buitenlanders tegen te houden. (Het aantal zakkers ligt momenteel op 8-9%). Alles lijkt dan een stuk makkelijker te worden. Maar als die grensverlegging zal worden doorgevoerd, zal blijken dat Vogelaar veel is gegaan zijn dan Verdonk in haar stoutste dromen had gedurfd.
Heel gek is voorts de overweging van RCEC, dat het basisexamen inburgering eigenlijk zo opgesteld zou moeten zijn dat het aantal zakkers (25%) min of meer gelijk zou moeten zijn aan het aantal zakkers bij examens in het voortgezet onderwijs (RCEC suggereert dat dit ook op 25% ligt). Heel gek: want hoezo zou je die categorieën moeten of kunnen vergelijken? En klopt die suggestie van 25% zakkers in het V.O. überhaupt?).
In de brief van Vogelaar worden de nazegzinnen en de woordvragen genoemd, maar niet de tegenstellingen. Dat is heel opmerkelijk, maar misschien is ze ze gewoon vergeten. Het zou wel erg slordig zijn, dat wel.
Uit de brief blijkt overigens overduidelijk dat het CINOP niet gaat meewerken aan de voorgestelde oplossingen om te gaan sleutelen aan de grens voor A1-min. CINOP stelt dat ook voor de voorgestelde tussenoplossing nader onderzoek nodig is en ook daaraan werken zij dus niet mee. Omdat het CINOP kennelijk ook aan een tussenoplossing niet kan en/of wil meewerken, kondigt de minister haar tussenoplossing eenzijdig af. Die houdt dan in dat meer punten moeten worden gescoord (betere antwoorden, meer goede antwoorden) door de kandidaten om aan de 16-puntengrens te komen. De reden dat CINOP niet meewerkt aan deze tussenoplossing is waarschijnlijk dat deze verandering niet wetenschappelijk onderbouwd is, en dat het CINOP liever het ordinaire, vuile, politieke nattevingerwerk in dit geval voor rekening van de minister wil laten komen.
Voor de minister is de wetenschappelijke verantwoording ondergeschikt aan haar (politieke?) belang. De ingreep van Vogelaar heeft tot gevolg dat ook de norm voor niveau A2, van belang voor het inburgeringsexamen in Nederland, op dezelfde onwetenschappelijke manier ietwat wordt opgeschroefd. Maar in de brief wordt ook duidelijk gesteld dat de minister toegeeft dat zij niet kan overzien welke consequenties haar maatregel zullen hebben: het is niet te voorspellen hoe de percentages zakkers/slagers zullen veranderen…
De vorm en de inhoud van het examen blijven ongewijzigd.
Adap, 2 december 2007